SLU-PP-332 — roztwór badawczy 18 mg/18 ml w DMSO (1 mg/ml), czystość > 98%

Description

(E)-4-hydroksy-N’-(naftalen-2-ylometyleno)benzohydrazyd (SLU-PP-332), roztwór w dimetylosulfotlenku (DMSO), 18 mg/18 ml (1,0 mg/ml). Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Produkt nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym ani kosmetykiem.

Rzecz, którą trzeba powiedzieć na początku

SLU-PP-332 jest związkiem bardzo młodym jak na standardy tego katalogu. Pierwsza praca opisująca jego odkrycie ukazała się w 2023 roku [1], a piśmiennictwo od tamtej pory rośnie w tempie kilku pozycji rocznie — najnowsze z wykorzystanych tu prac pochodzą z 2026 roku [7][8][9]. To sytuacja odwrotna niż przy flmodafinilu: tam piśmiennictwo praktycznie nie istnieje, tutaj istnieje, lecz obejmuje wyłącznie ostatnie trzy lata i wyłącznie modele przedkliniczne.

Żadna z przywołanych prac nie opisuje podania tego związku żywemu człowiekowi. Dane pochodzą z badań na myszach, z linii komórkowych oraz — w jednym przypadku — z pierwotnych komórek mięśniowych wyizolowanych od ludzkich dawczyń i traktowanych związkiem poza organizmem, w warunkach hodowli in vitro [5]. To rozróżnienie jest tematem kolejnej sekcji.

Trzy różne byty, których nie wolno mylić

Konsekwencja jest jednoznaczna. Wyniki badań przywołane na tej stronie uzyskano wyłącznie na zwierzętach laboratoryjnych w warunkach eksperymentu przedklinicznego oraz na hodowlach komórkowych in vitro — w tym na pierwotnych mioblastach wyizolowanych z ludzkiej tkanki mięśniowej, gdzie związek dodawano bezpośrednio do pożywki hodowlanej, a nie podawano dawczyni [5]. Żadne z tych badań nie polegało na podaniu SLU-PP-332 żywemu człowiekowi i żaden z tych wyników nie przenosi się na oferowany materiał. Odczynnik nie jest formą, w jakiej związek był kiedykolwiek badany u ludzi, i nie może być w taki sposób użyty.

Karta identyfikacyjna odczynnika

Rodowód molekuły: od projektu racjonalnego do dwóch generacji agonistów ERR

Dlaczego w ogóle zaprojektowano taką cząsteczkę

Punktem wyjścia był problem farmakologiczny: receptory jądrowe ERR (estrogen-related receptors, α/β/γ) są sierocymi receptorami regulującymi biogenezę mitochondriów i metabolizm energetyczny mięśnia szkieletowego, ale przez lata brakowało syntetycznych agonistów zdolnych do skutecznego celowania w nie in vivo — zwłaszcza w podtyp ERRα, dla którego projektowanie agonistów okazywało się szczególnie trudne [1]. Zespół z Saint Louis University i Washington University w St. Louis opisał w 2023 roku SLU-PP-332 jako pierwszy syntetyczny agonist pan-ERR o wystarczających właściwościach farmakokinetycznych, by służyć jako narzędzie badawcze in vivo [1]. Kolejny związek z tej samej rodziny, SLU-PP-915, zaprojektowano metodą projektowania opartego na strukturze (structure-based design) jako strukturalnie odrębny agonist pan-ERR [2], scharakteryzowany szczegółowo dopiero w 2026 roku jako pierwszy z tej pary wykazujący biodostępność po podaniu doustnym [6].

Kod SLU — skąd pochodzi nazwa

Przedrostek „SLU” w nazwie kodowej odzwierciedla afiliację zespołu odkrywającego związek — Saint Louis University, gdzie prowadzono część prac chemicznych i farmakologicznych, przy współpracy z Washington University School of Medicine, University of Florida Genetics Institute oraz Salk Institute for Biological Studies [1]. Numer w kodzie odpowiada pozycji związku w wewnętrznej serii syntetycznej laboratorium; nie jest to numer rejestrowy ani numer CAS.

Kalendarium

Receptor ERR i to, co pokazały badania przedkliniczne

Wszystkie poniższe wyniki pochodzą z badań na zwierzętach laboratoryjnych lub z hodowli komórkowych in vitro i opisujemy je w czasie przeszłym — jako to, co zaobserwowano w konkretnym eksperymencie, nie jako właściwość, którą związek „posiada” w sensie ogólnym czy tym bardziej ludzkim.

W pracy odkrywczej podanie SLU-PP-332 myszom przez osiem tygodni zwiększyło udział oksydacyjnych włókien mięśniowych typu IIa oraz wydolność na bieżni; w linii komórkowej mięśnia szkieletowego związek zwiększył funkcję mitochondrialną i oddychanie komórkowe [1]. W modelach mysiej otyłości (diet-induced obese oraz ob/ob) ośmiotygodniowe podanie zwiększyło wydatek energetyczny i utlenianie kwasów tłuszczowych, zmniejszyło przyrost masy tłuszczowej i poprawiło wrażliwość na insulinę [3]. W mysim modelu niewydolności serca wywołanej przeciążeniem ciśnieniowym zarówno SLU-PP-332, jak i SLU-PP-915 poprawiły frakcję wyrzutową, ograniczyły włóknienie i zwiększyły przeżywalność, przy czym analiza zależności genetycznej wskazała ERRγ jako główny mediator tego efektu [2]. U 21-miesięcznych myszy ośmiotygodniowe podanie odwróciło część zmian związanych ze starzeniem nerki: białkomocz, utratę podocytów, dysfunkcję mitochondrialną i markery zapalne [4].

Najbliższy ludzkiej tkance eksperyment dotyczył pierwotnych mioblastów wyizolowanych z biopsji mięśniowej 20 kobiet (10 aktywnych fizycznie, 10 nieaktywnych), poddanych zabiegowi endoprotezoplastyki biodra. Komórki nieaktywnych dawczyń hodowane in vitro i eksponowane na SLU-PP-332 wykazały obniżenie ekspresji NOX4 oraz podwyższenie SIRT1, PGC-1α, ERRα i FNDC5, spadek stresu oksydacyjnego i markerów starzenia komórkowego oraz nasilone tworzenie miotub [5]. To badanie na komórkach ludzkiego pochodzenia — nie badanie kliniczne w rozumieniu podania związku człowiekowi.

Chemia: wiązanie hydrazonowe zamiast wiązań peptydowych

Dlaczego geometria E, a nie centrum stereogeniczne, definiuje tę cząsteczkę

SLU-PP-332 to aroilohydrazon: pierścień 4-hydroksyfenylowy połączony grupą karbonylową z atomem azotu, dalej wiązaniem N–N z drugim atomem azotu tworzącym podwójne wiązanie C=N z pierścieniem naftalenowym. Molekuła nie zawiera atomu o czterech różnych podstawnikach i nie ma centrum stereogenicznego — w przeciwieństwie do modafinilu, gdzie stereogeniczność wynika z atomu siarki w ugrupowaniu sulfotlenkowym. Jedyną możliwą izomerią jest tu geometria podwójnego wiązania C=N: dostarczany materiał to w pełni scharakteryzowany izomer (E), zgodnie z zapisem SMILES i nazwą systematyczną w rejestrach PubChem.

Co wynika z podatności wiązania hydrazonowego na hydrolizę

Wiązania hydrazonowe (C=N–NH–C=O) bywają wrażliwe na hydrolizę w silnie kwaśnym lub silnie zasadowym środowisku wodnym, rozpadając się z powrotem do aldehydu i hydrazydu, z których powstały. Ma to bezpośrednie znaczenie praktyczne: dlatego materiał oferujemy jako gotowy roztwór w bezwodnym DMSO, a nie w postaci wodnej — i z tego samego powodu roztwór podstawowy przygotowany z proszku również powinien powstawać w rozpuszczalniku organicznym, nie w wodzie.

Skład, postać i opakowanie roztworu

• Substancja czynna: SLU-PP-332, czystość ≥ 98% (deklaracja producenta);
• Rozpuszczalnik: dimetylosulfotlenek (DMSO) do analizy, ≥ 99,9%;
• Stężenie masowe: 18 mg związku / 18 ml rozpuszczalnika, czyli 1,0 mg/ml;
• Stężenie molowe: ≈ 3,44 mmol/l (3,44 mM), obliczone jako 1,0 mg/ml ÷ 290,3 g/mol na podstawie masy molowej zweryfikowanej w PubChem (CID 5338394);
• Przybliżona zawartość na kroplę: przy założeniu, że jedna kropla z mikropipety laboratoryjnej odpowiada ok. 50 µl, kropla zawiera ok. 50 µg SLU-PP-332. Rzeczywista objętość kropli zależy od gęstości roztworu i typu końcówki pipety — precyzyjne dozowanie do celów laboratoryjnych wymaga kalibrowanego sprzętu, nie liczenia kropli;
• Postać: przezroczysty do lekko żółtego roztwór płynny;
• Opakowanie: szklana butelka typu vial z zakrętką, owinięta folią chroniącą przed światłem; pakowanie w Polsce.

Nazewnictwo i synonimy

• SLU-PP-332 — nazwa kodowa nadana przez zespół odkrywający związek, najczęstsza w piśmiennictwie [1]–[10];
• SLU-SENSIA — nazwa handlowa stosowana w tej ofercie dla tego samego związku o CAS 303760-60-3;
• PP-332, PP332, SLU PP332 — warianty zapisu spotykane w bazach i katalogach odczynników;
• (E)-4-hydroksy-N’-(naftalen-2-ylometyleno)benzohydrazyd — nazwa systematyczna w konwencji benzohydrazydowej;
• 4-hydroksy-N-[(E)-naftalen-2-ylometylidenoamino]benzamid — nazwa systematyczna IUPAC wg PubChem, jedyna jednoznaczna.

Nie mylić z SLU-PP-915 — strukturalnie odrębnym, chemicznie niespokrewnionym związkiem tej samej kategorii farmakologicznej (agonist pan-ERR), zawierającym atom boru i fluoru (C₁₇H₁₃BFNO₃S, CID PubChem 142532359), opracowanym przez ten sam zespół jako analog o biodostępności doustnej [2][6]. Oba związki bywają cytowane razem w tej samej pracy [2][6][8], co ułatwia pomyłkę przy kwerendzie bibliograficznej.

Zastosowanie laboratoryjne odczynnika

• materiał odniesienia do potwierdzania tożsamości i czystości metodą LC-MS/HRMS — technikę scharakteryzowania związku tą metodą opisali Möller i wsp. [8];
• wzorzec przy opracowywaniu metod identyfikacji metabolitów na potrzeby analityki antydopingowej [7][8];
• związek narzędziowy (chemical tool) w badaniach aktywacji receptorów jądrowych ERR w testach komórkowych in vitro;
• materiał porównawczy odróżniający SLU-PP-332 od strukturalnie odmiennego analogu SLU-PP-915 w analizie LC-MS [2][6][8];
• związek modelowy w badaniach chemii aroilohydrazonów i ich zależności struktura–aktywność [9].

Przechowywanie, obchodzenie się i bezpieczeństwo pracy

Przechowywać w oryginalnej, szczelnie zamkniętej butelce, chronionej przed światłem (opakowanie owinięte folią), w miejscu chłodnym i suchym, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci. DMSO jest higroskopijny — po każdym otwarciu ograniczać ekspozycję na wilgoć powietrza i szczelnie zamykać zakrętkę; wielokrotne cykle zamrażania i rozmrażania roztworu podstawowego sprzyjają degradacji materiału, dlatego zalecane jest przygotowanie mniejszych porcji roboczych.

Pracować wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, przy zastosowaniu środków ochrony indywidualnej: rękawic nitrylowych, okularów ochronnych i odzieży laboratoryjnej. DMSO jest rozpuszczalnikiem o wysokiej zdolności przenikania przez skórę i może ułatwiać przenoszenie rozpuszczonych w nim substancji przez skórę i błony śluzowe — unikać kontaktu ze skórą i oczami oraz wdychania oparów. Postępowanie z odpadami — zgodnie z przepisami obowiązującymi dla odpadów rozpuszczalników organicznych w miejscu prowadzenia badań. Przed użyciem należy zapoznać się z kartą charakterystyki (SDS) dla tego produktu.

Status regulacyjny

SLU-PP-332 nie jest zarejestrowany jako produkt leczniczy w żadnym znanym nam kraju i nie posiada monografii farmakopealnej. W deklaracjach konfliktu interesów dołączonych do prac źródłowych autorzy ujawnili udziały w spółkach biotechnologicznych rozwijających terapeutyki oparte na receptorach ERR — Myonid Therapeutics (praca odkrywcza z 2023 roku [1]) oraz Pelagos Pharmaceuticals (praca nad optymalizacją struktury z 2026 roku [9]); prawa do pokrewnego związku SLU-PP-915 są odrębnie zastrzeżone jako własność intelektualna Saint Louis University [6]. Są to sygnały wczesnego etapu zainteresowania komercyjnego, nie informacja o istnieniu zarejestrowanego leku.

Związek należy do farmakologicznej kategorii mimetyków wysiłku i modulatorów metabolicznych, objętej zakazem stosowania w sporcie przez Światową Agencję Antydopingową (WADA) — tak klasyfikują go niezależnie dwa laboratoria antydopingowe: UCLA Olympic Analytical Laboratory oraz niemieckie Center for Preventive Doping Research przy German Sport University Cologne, które opracowały metody LC-MS/HRMS identyfikujące metabolity SLU-PP-332 na potrzeby wykrywania jego nadużycia w sporcie [7][8]. Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym i nie posiada dopuszczenia do jakiegokolwiek zastosowania u ludzi ani zwierząt. Kupujący odpowiada za zgodność zamierzonego wykorzystania z prawem obowiązującym w kraju przeznaczenia, w tym z przepisami antydopingowymi właściwymi dla jego dziedziny.

Najczęstsze pytania

Czym jest SLU-PP-332?

Małocząsteczkowym związkiem organicznym z grupy aroilohydrazonów (CAS 303760-60-3, C₁₈H₁₄N₂O₂), badanym od 2023 roku jako syntetyczny agonist receptorów jądrowych ERR. Oferowany tu materiał to jego roztwór w DMSO, przeznaczony wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych.

Czy SLU-PP-332 jest peptydem?

Nie. To mała cząsteczka o masie molowej 290,3 g/mol, zbudowana z pierścienia fenolowego i naftalenowego połączonych wiązaniem hydrazonowym — nie zawiera wiązań peptydowych ani łańcucha aminokwasowego. Klasyfikacja jako peptyd jest błędna i nie ma pokrycia w danych rejestrowych PubChem ani w piśmiennictwie źródłowym.

Jaki jest wzór chemiczny i masa molowa SLU-PP-332?

C₁₈H₁₄N₂O₂; masa molowa 290,3 g·mol⁻¹ (masa monoizotopowa 290,1055 Da). Numer CAS 303760-60-3, InChIKey RNZIMBFHRXYRLL-XDHOZWIPSA-N, PubChem CID 5338394.

Czy SLU-PP-332 jest lekiem lub można go kupić jako lek?

Nie. Związek nie posiada zarejestrowanej postaci leczniczej w żadnym kraju. Jest przedmiotem wczesnych, przedklinicznych prac rozwojowych prowadzonych przez ośrodki akademickie i licencjonowane spółki biotechnologiczne, ale nie istnieje jego dopuszczona do obrotu forma farmaceutyczna. Oferowany tu materiał jest odczynnikiem chemicznym.

Czym różni się SLU-PP-332 od SLU-PP-915?

To dwie odrębne, niespokrewnione strukturalnie cząsteczki należące do tej samej kategorii farmakologicznej (agoniści pan-ERR), opracowane przez ten sam zespół badawczy. SLU-PP-915 zawiera w budowie atomy boru i fluoru i — w przeciwieństwie do SLU-PP-332 — wykazuje biodostępność po podaniu doustnym w badaniach na zwierzętach [6]. Nie są to formy tego samego związku.

Dlaczego materiał jest oferowany jako roztwór w DMSO, a nie jako czysty proszek?

Wiązanie hydrazonowe w tej cząsteczce bywa wrażliwe na hydrolizę w środowisku wodnym o skrajnym pH. Roztwór w bezwodnym DMSO ogranicza to ryzyko i jest gotowy do bezpośredniego użycia w typowych protokołach hodowli komórkowej, gdzie DMSO i tak jest standardowym rozpuszczalnikiem nośnikowym.

Jak przeliczyć stężenie masowe na molowe?

1,0 mg/ml podzielone przez masę molową 290,3 g/mol daje ok. 3,44 mmol/l (3,44 mM). Przy tak małej cząsteczce stężenie molowe roztworu jest istotnie wyższe niż przy związkach wielkocząsteczkowych o tym samym stężeniu masowym.

Jak przechowywać roztwór SLU-PP-332?

W oryginalnej, szczelnie zamkniętej butelce chronionej przed światłem, w miejscu chłodnym i suchym, z ograniczeniem cykli zamrażania i rozmrażania — DMSO jest higroskopijny, a wielokrotne odmrażanie sprzyja degradacji rozpuszczonego materiału.

Czy SLU-PP-332 podlega kontroli antydopingowej?

Tak, pośrednio: należy do kategorii mimetyków wysiłku i modulatorów metabolicznych objętej zakazem WADA, a dwa niezależne laboratoria antydopingowe opracowały metody identyfikacji jego metabolitów w płynach ustrojowych na potrzeby wykrywania nadużycia w sporcie [7][8]. Oferowany materiał jest odczynnikiem analitycznym, nie preparatem do stosowania.

Czy do SLU-PP-332 dołączana jest karta charakterystyki?

Kartę charakterystyki (SDS) udostępniamy na życzenie odbiorcy prowadzącego działalność badawczą lub analityczną. Ze względu na krótką historię badań nad tym związkiem część danych toksykologicznych pozostaje nieustalona.

Czy odczynnik nadaje się do zastosowań innych niż laboratoryjne?

Nie. Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, nie jest lekiem, suplementem diety, żywnością ani kosmetykiem i nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych ani konsumpcyjnych.

Czy SLU-PP-332 jest legalny w Polsce?

Związek nie figuruje jako zarejestrowany produkt leczniczy ani nie posiada odrębnego statusu regulacyjnego w polskim prawie farmaceutycznym; podlega natomiast zakazowi antydopingowemu WADA jako mimetyk wysiłku. Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym bez dopuszczenia do zastosowań u ludzi. Kupujący odpowiada za zgodność zamierzonego wykorzystania z prawem kraju przeznaczenia.

Piśmiennictwo

Pozycje pochodzą z bazy PubMed, wyszukane pod hasłem „SLU-PP-332″ (10 wyników na dzień 2026-09-07). Pozycje [1]–[5] to badania przedkliniczne na zwierzętach laboratoryjnych lub na hodowlach komórkowych, w tym [5] — jedyna praca wykorzystująca komórki ludzkiego pochodzenia, traktowane związkiem wyłącznie in vitro. Pozycje [7]–[8] to prace analityki antydopingowej (identyfikacja metabolitów metodą LC-MS/HRMS). Pozycja [9] to analiza struktura–aktywność, pozycja [10] — przegląd systematyczny. Żadna z nich nie opisuje zastosowania odczynnika analitycznego ani podania związku człowiekowi — przywołano je jako kontekst naukowy i wskazówkę bibliograficzną, nie jako informację o działaniu oferowanego materiału ani zachętę do jakiegokolwiek użycia.

1. Billon C i wsp. (2023). „Synthetic ERRα/β/γ Agonist Induces an ERRα-Dependent Acute Aerobic Exercise Response and Enhances Exercise Capacity.” ACS Chem Biol. PMID 36988910. doi:10.1021/acschembio.2c00720.
2. Xu W, Billon C i wsp. (2024). „Novel Pan-ERR Agonists Ameliorate Heart Failure Through Enhancing Cardiac Fatty Acid Metabolism and Mitochondrial Function.” Circulation. PMID 37961903. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.123.066542.
3. Billon C i wsp. (2024). „A Synthetic ERR Agonist Alleviates Metabolic Syndrome.” J Pharmacol Exp Ther. PMID 37739806. doi:10.1124/jpet.123.001733.
4. Wang XX i wsp. (2023). „Estrogen-Related Receptor Agonism Reverses Mitochondrial Dysfunction and Inflammation in the Aging Kidney.” Am J Pathol. PMID 37717940. doi:10.1016/j.ajpath.2023.07.008.
5. Bonanni R i wsp. (2025). „Targeting ERRs to counteract age-related muscle atrophy associated with physical inactivity: a pilot study.” Front Physiol. PMID 40692696. doi:10.3389/fphys.2025.1616693.
6. Billon C i wsp. (2026). „An orally active estrogen receptor-related receptor agonist, SLU-PP-915, enhances aerobic exercise capacity.” J Pharmacol Exp Ther. PMID 41421047. doi:10.1016/j.jpet.2025.103787.
7. Avliyakulov NK i wsp. (2026). „Analysis and Identification of In Vitro Metabolites of Exercise Mimetic SLU-PP-332 ERRα/β/γ Agonist for Doping-Control Purposes.” Drug Test Anal. PMID 41688415. doi:10.1002/dta.70035.
8. Möller T i wsp. (2026). „In Vitro Metabolism and Analytical Characterization of SLU-PP-332 and SLU-PP-915: Novel Pan-ERR Agonists With Doping Potential.” Rapid Commun Mass Spectrom. PMID 41588687. doi:10.1002/rcm.70039.
9. Okda HE i wsp. (2026). „Chemical optimization of the exercise mimetic SLU-PP-332 enables insight into estrogen-related receptor signaling.” Int J Biol Macromol. PMID 41850449. doi:10.1016/j.ijbiomac.2026.151450.
10. de Souza-Lima J i wsp. (2026). „[Pharmacological Activation of ERRα/β/γ as an Exercise Mimetic: Potential Therapeutic Applications].” Rev Med Chil (artykuł w języku hiszpańskim). PMID 42024694. doi:10.4067/s0034-98872026000200237.

Dane identyfikacyjne i deskryptory obliczeniowe za PubChem (CID 5338394) oraz rejestrem ChEMBL (CHEMBL4208749).

Powiązane odczynniki w naszym katalogu

• Modafinil (CAS 68693-11-8) — inny mechanizm i inna rodzina strukturalna; kontrast chemiczny: modafinil ma centrum stereogeniczne na atomie siarki, SLU-PP-332 nie ma stereocentrum i różnicuje izomery wyłącznie geometrią E/Z
• Bromantan (CAS 87913-26-6) — kontrast metodyczny w analityce: bromantan daje charakterystyczny izotopowy wzór 1:1 dzięki atomowi bromu, SLU-PP-332 nie zawiera atomów o takim podpisie izotopowym i wymaga identyfikacji po dokładnej masie
• Flmodafinil (CAS 90280-13-0) — kontrast w dostępności piśmiennictwa: podobnie jak SLU-PP-332 nigdy nie był lekiem, ale w przeciwieństwie do niego nie doczekał się własnego korpusu badań

Oświadczenie o przeznaczeniu produktu

Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do celów badawczych, analitycznych i laboratoryjnych, dostarczanym w postaci roztworu w DMSO. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym, wyrobem medycznym, peptydem terapeutycznym ani kosmetykiem. Nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych, leczniczych, profilaktycznych ani konsumpcyjnych, podawany ludziom lub zwierzętom, nanoszony na skórę, ani dodawany do żywności, napojów i pasz. Sprzedaż wyłącznie odbiorcom prowadzącym działalność badawczą, naukową lub analityczną, dysponującym zapleczem laboratoryjnym i wiedzą pozwalającą na bezpieczne obchodzenie się z odczynnikami chemicznymi, w tym z rozpuszczalnikami organicznymi takimi jak DMSO. Kupujący ponosi wyłączną odpowiedzialność za zgodne z prawem i bezpieczne wykorzystanie odczynnika oraz za przestrzeganie przepisów obowiązujących w kraju przeznaczenia, w tym przepisów antydopingowych właściwych dla jego dziedziny działalności.