Opis
7-chloro-3-metylo-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzotiadiazyno-1,1-ditlenek, opakowanie 1000 mg, czystość ≥ 99%. Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych in vitro. Produkt nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta — nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym ani kosmetykiem.
Trzy różne byty, których nie wolno mylić
Przy tej cząsteczce rozdzielenie warstw ma dodatkowe znaczenie, ponieważ program badawczy nad IDRA-21 nigdy nie doprowadził do zarejestrowanego leku — a mimo to istnieje dla niej kilkanaście prac przedklinicznych, które łatwo błędnie odczytać jako opis działania gotowego produktu. Trzy konteksty, trzy różne statusy:
| Byt | Czym jest | Status IDRA-21 |
|---|---|---|
| Substancja chemiczna IDRA-21, CAS 22503-72-6 |
Pojęcie chemiczne — cząsteczka o zdefiniowanej budowie, zarejestrowana w bazach (PubChem CID 3688, ChEMBL CHEMBL3649035). | tak — to jedyny status, jaki cząsteczka faktycznie ma |
| Produkt leczniczy | Preparat farmaceutyczny: postać farmaceutyczna, reżim GMP, dokumentacja rejestracyjna, nadzór nad bezpieczeństwem. | NIE — w żadnym kraju. Wedle rejestru ChEMBL związek nigdy nie wyszedł poza fazę przedkliniczną (status: Prekliniczny, max_phase = 0); dalsze prace nad tą klasą modulatorów AMPA skoncentrowały się na nowszych, silniejszych pochodnych benzotiadiazynowych |
| Odczynnik chemiczny materiał oferowany tutaj |
Materiał do pracy laboratoryjnej i analitycznej. | tak — i wyłącznie w tym charakterze jest oferowany |
Konsekwencja jest jednoznaczna. Wyniki badań przywołane w dalszej części tej strony pochodzą wyłącznie z eksperymentów na zwierzętach laboratoryjnych (szczury, małpy) oraz z badań in vitro na hodowlach komórkowych i wycinkach tkanki mózgowej — nigdy z badań klinicznych z udziałem ludzi, ponieważ takich badań dla tej cząsteczki nie przeprowadzono. Żadnego z tych eksperymentów nie prowadzono z użyciem odczynnika analitycznego w rozumieniu tej oferty i żaden z tych wyników nie przenosi się na materiał sprzedawany na tej stronie.
Karta identyfikacyjna odczynnika
| Nazwa systematyczna (IUPAC) | 7-chloro-3-metylo-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzotiadiazyno-1,1-ditlenek |
|---|---|
| Nazwa zwyczajowa | IDRA-21 (IDRA 21, IDRA21) |
| Numer CAS | 22503-72-6 |
| Wzór sumaryczny | C8H9ClN2O2S |
| Masa molowa | 232,69 g·mol−1 |
| Masa monoizotopowa | 232,0073 Da |
| InChIKey | VZRNTCHTJRLTMU-UHFFFAOYSA-N |
| SMILES | CC1NC2=C(C=C(C=C2)Cl)S(=O)(=O)N1 |
| PubChem CID | 3688 |
| UNII (FDA) | 689UW7PT68 |
| ChEMBL | CHEMBL3649035 |
| Numer MDL | MFCD00270874 |
| Postać | materiał stały, sprzedawany w porcjach wagowych |
| Czystość | ≥ 99% |
| Przeznaczenie | odczynnik badawczy — nie do spożycia przez ludzi ani zwierząt |
Rodowód molekuły: od diazoksydu do benzotiadiazynowych modulatorów AMPA
IDRA-21 wywodzi się z chemii diazoksydu — związku z rodziny benzotiadiazyn wykorzystywanego od dawna w zupełnie innych wskazaniach. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku zespół Erminio Costy i Alessandro Guidottiego w Nathan S. Kline Institute for Psychiatric Research (Orangeburg, stan Nowy Jork) sprawdzał, czy pochodne diazoksydu i pokrewnego mu cyklotiazydu — związku z tej samej rodziny strukturalnej, znanego jako narzędzie farmakologiczne w elektrofizjologii — potrafią modulować receptory AMPA przez hamowanie ich szybkiej desensytyzacji. Najwcześniejsza praca w tym nurcie, opisująca wpływ analogów diazoksydu i cyklotiazydu na receptory AMPA/kainianowe w skrawkach hipokampa szczura, pochodzi z 1993 roku [1].
Z tego nurtu wyodrębniono związek oznaczony jako IDRA-21 — 7-chloro-3-metylową pochodną benzotiadiazyno-1,1-ditlenku. W pierwszej pracy charakteryzującej go behawioralnie na szczurach (test wodnego labiryntu i biernego unikania) opisano go jako 20–30-krotnie silniejszy od aniracetamu w łagodzeniu zaburzeń pamięci wywołanych farmakologicznie [2] — to właśnie ta liczba funkcjonuje w części literatury wtórnej jako uniwersalny wskaźnik siły działania. Warto jednak wiedzieć, że w badaniu na małpach patas z tego samego okresu przewaga nad aniracetamem wyniosła około 10-krotności, nie 20–30 [4] — wartość zależy od gatunku i zastosowanego testu, nie jest stałą właściwością cząsteczki.
Określenie „pochodna diazoksydu” pojawia się wprost w tytułach części prac [7] i odnosi się do rodowodu strukturalnego, nie do mechanizmu działania diazoksydu jako leku stosowanego klinicznie w zupełnie innych wskazaniach — ani diazoksyd, ani cyklotiazyd nie są przedmiotem tej oferty.
Kalendarium
| 1993 | pierwsza praca o modulacji receptorów AMPA/kainianowych analogami diazoksydu i cyklotiazydu w skrawkach hipokampa szczura [1] |
|---|---|
| 1995 (styczeń) | pierwsza charakterystyka behawioralna IDRA-21 na szczurach — test wodnego labiryntu i biernego unikania [2] |
| 1995 (sierpień) | pierwsze rozdzielenie enancjomerów na dedykowanej fazie chiralnej — aktywny okazał się wyłącznie enancjomer (+) [3]; równolegle badanie na małpach patas [4] |
| 1996 | mechanizm elektrofizjologiczny: nasilenie transmisji synaptycznej i ułatwienie indukcji długotrwałego wzmocnienia (LTP) w skrawkach hipokampa [5] |
| 1997 | badanie in vitro na hodowli komórkowej: brak neurotoksyczności w warunkach, w których strukturalnie pokrewny cyklotiazyd był już silnie neurotoksyczny [6] |
| 1998 | badanie in vivo: nasilenie uszkodzenia neuronów hipokampa po niedokrwieniu u zwierząt, którym podano związek doustnie [7] |
| 2000 | chiralna metoda HPLC na fazie celulozowej, potwierdzona spektroskopią dichroizmu kołowego [8]; przegląd analogów diazoksydu i cyklotiazydu [9] |
| 2002 | opracowanie nowszych, silniejszych pochodnych 5′-alkilo-benzotiadiazydowych z IDRA-21 jako związkiem wiodącym [10][11] |
| 2004 | badanie na małpach rezus (młodych i starzejących się), podawanie doustne — efekt utrzymujący się do 48 godzin po jednorazowym podaniu związku [12] |
| 2005 | przegląd przedkliniczny klasy pozytywnych modulatorów AMPA [13] |
| 2011 | badanie pamięci rozpoznawczej wzrokowej u młodych makaków [14] |
| do dziś | brak zarejestrowanego produktu leczniczego w jakimkolwiek kraju; ChEMBL notuje status wyłącznie przedkliniczny (max_phase = 0) |
Ośrodki badawcze i dlaczego rozwój się zatrzymał
Literatura nad IDRA-21 ma czytelną geografię instytucjonalną — inną niż przy bromantanie, gdzie dominowały trzy ośrodki byłego ZSRR. Tu główne prace prowadziły trzy niezależne zespoły amerykańskie, każdy z innym pytaniem badawczym.
- Nathan S. Kline Institute for Psychiatric Research (Orangeburg, Nowy Jork). Ośrodek macierzysty — stąd pochodzi pierwsza charakterystyka behawioralna [2], badanie na małpach patas [4] i pierwsze rozdzielenie enancjomerów [3].
- University of California, Irvine (zespół Lyncha i Chamberlina). Zajął się optymalizacją potencji — to tu, z IDRA-21 jako związkiem wiodącym, opracowano nowszą generację 5′-alkilo-benzotiadiazydów o wyraźnie wyższym powinowactwie do receptora [10][11], co w praktyce przesunęło uwagę dalszych prac rozwojowych na te pochodne.
- Washington University w St. Louis / St. Louis Children’s Hospital (zespół Yamady). Niezależnie zbadał profil bezpieczeństwa w warunkach niedokrwienia mózgu — stamtąd pochodzi wynik pokazujący, że IDRA-21 nasila uszkodzenie neuronów hipokampa po niedokrwieniu u zwierząt [7], co jest istotnym kontrapunktem do wcześniejszego doniesienia o braku neurotoksyczności w warunkach fizjologicznych [6].
Zastrzeżenie do całej powyższej sekcji i do sekcji „Rodowód molekuły” powyżej. Wszystkie przywołane wyniki pochodzą z badań przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych lub z eksperymentów in vitro na hodowlach komórkowych i wycinkach tkanki. Substancja nigdy nie była badana klinicznie u ludzi i nigdy nie uzyskała rejestracji jako produkt leczniczy w żadnym kraju. Nie jest to opis właściwości oferowanego materiału, nie stanowi informacji o jego działaniu i nie może być podstawą jakiegokolwiek użycia poza laboratorium. Oferowany odczynnik nie jest produktem leczniczym i nie wolno go stosować u ludzi ani zwierząt.
Chemia: pierścień benzotiadiazynowy i centrum stereogeniczne przy węglu C3
Dlaczego ta cząsteczka ma tylko jeden atom stereogeniczny
W przeciwieństwie do flmodafinilu, gdzie centrum stereogeniczne leży na atomie siarki, w IDRA-21 chiralność pochodzi z węgla C3 pierścienia tiadiazynowego — atomu niosącego grupę metylową, wodór i dwa różne podstawniki pierścieniowe. Pierwsze rozdzielenie enancjomerów na dedykowanej fazie chiralnej typu „mieszanego” (π-donor/π-akceptor) opisali Uzunov i współpracownicy w 1995 roku [3]; pięć lat później opracowano alternatywną metodę na fazie celulozowej (Chiralcel OD/OD-R), z potwierdzeniem tożsamości enancjomerów spektroskopią dichroizmu kołowego [8]. W obu badaniach aktywność behawioralną w testach na zwierzętach wykazywał wyłącznie enancjomer (+)-IDRA-21; formę (−) opisano jako pozbawioną aktywności w porównywalnych warunkach [3]. Materiał oferowany jako odczynnik jest formą racemiczną, chyba że w karcie produktu podano inaczej.
Podwójne wiązanie S=O i skąd wynika nazwa „ditlenek”
Rdzeń cząsteczki to skondensowany układ benzo-1,2,4-tiadiazynowy z grupą sulfonylową — dwoma atomami tlenu podwójnie związanymi z siarką w pozycji 1. Stąd starsza konwencja nazewnicza z części prac lat dziewięćdziesiątych, „S,S-dioxide”, równoważna używanej dziś nazwie „1,1-dioxide” (w polskim tłumaczeniu: 1,1-ditlenek). Obie formy oznaczają tę samą cząsteczkę i obie trzeba uwzględnić przy przeszukiwaniu starszej literatury.
Charakterystyka fizykochemiczna
| Parametr | Wartość | Co z tego wynika |
|---|---|---|
| Współczynnik podziału (logP) | 1,5 | umiarkowana lipofilowość — eluuje w środkowej części gradientu RP-HPLC |
| Polarna powierzchnia topologiczna | 66,6 Å2 | grupa sulfonylowa i dwa atomy azotu istotnie podnoszą polarność względem czystych węglowodorów |
| Donory wiązania wodorowego | 2 | dwie grupy N–H pierścienia tiadiazynowego |
| Akceptory wiązania wodorowego | 4 | dwa tleny sulfonylowe i dwa azoty pierścienia |
| Wiązania rotacyjne | 0 | struktura zwarta, dwupierścieniowa — brak swobodnie obracających się łańcuchów bocznych |
| Rozpuszczalność | dobra w DMSO i metanolu; ograniczona w wodzie | roztwory podstawowe przygotowywać w rozpuszczalniku organicznym |
Sygnatura izotopowa chloru — kontrast z bromem i fluorem
Atom chloru w pozycji 7 daje w spektrometrii mas charakterystyczny klaster izotopowy w proporcji około 3:1 (35Cl do 37Cl, piki oddalone o 2 Da) — inny wzór niż przy bromantanie, gdzie dwa izotopy bromu dają proporcję bliską 1:1, i inny niż przy flmodafinilu, gdzie fluor jest praktycznie monoizotopowy i klastra w ogóle nie tworzy. Dla laboratorium kalibrującego rozpoznawanie klastrów izotopowych w GC-MS lub LC-MS te trzy odczynniki razem dają komplet wzorców: 3:1, 1:1 i brak klastra.
Nazewnictwo i synonimy
- IDRA-21 — nazwa najczęstsza w obiegu, pochodząca z kodu rozwojowego programu badawczego;
- IDRA 21 / IDRA21 — warianty zapisu bez łącznika, częste w indeksach bibliograficznych;
- (+)-IDRA-21 i (−)-IDRA-21 — oznaczenia poszczególnych enancjomerów, każdy z odrębnym numerem CAS w bazach rejestrowych (materiał oferowany jest formą racemiczną, chyba że wskazano inaczej);
- 7-Chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine S,S-dioxide — starsza konwencja nazewnicza z prac lat 90., równoważna dzisiejszej „1,1-dioxide”;
- 7-chloro-3-metylo-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzotiadiazyno-1,1-ditlenek — nazwa systematyczna IUPAC w tłumaczeniu polskim, jedyna jednoznaczna.
Numer CAS 22503-72-6 pozostaje jedynym identyfikatorem niezależnym od konwencji nazewniczej. Przy kwerendzie bibliograficznej warto łączyć wszystkie warianty łącznika i spacji — starsze bazy indeksują część prac pod zapisem bez łącznika.
Zastosowanie laboratoryjne odczynnika
- materiał odniesienia do potwierdzania tożsamości i czystości metodą HPLC-UV;
- substrat do metod chiralnego rozdziału enancjomerów — na fazach typu „mieszanego” [3] lub na fazach celulozowych [8];
- wzorzec w metodach GC-MS i LC-MS, w tym przy kalibracji rozpoznawania klastra izotopowego chloru (proporcja ok. 3:1);
- związek modelowy (lead compound) w badaniach struktura–aktywność nad pochodnymi benzotiadiazynowymi modulującymi receptory AMPA [10][11];
- materiał porównawczy przy odróżnianiu od pokrewnych strukturalnie diazoksydu i cyklotiazydu w analizie chromatograficznej.
Przechowywanie, obchodzenie się i bezpieczeństwo pracy
Przechowywać w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu suchym i chłodnym, chronionym przed światłem, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci. Pracować wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, przy zastosowaniu środków ochrony indywidualnej: rękawic, okularów ochronnych i odzieży laboratoryjnej; materiał ważyć w warunkach ograniczających pylenie. Unikać wdychania pyłu oraz kontaktu ze skórą i oczami. Postępowanie z odpadami — zgodnie z przepisami obowiązującymi dla odpadów chemicznych w miejscu prowadzenia badań.
Uwaga dotycząca danych bezpieczeństwa. W publicznie dostępnych bazach (w tym w rejestrze PubChem) nie znaleziono zharmonizowanej klasyfikacji GHS ani wartości LD50 dla tej substancji — pole danych toksykologicznych pozostaje puste. Brak sklasyfikowanego zagrożenia nie jest równoznaczny z jego brakiem; jedno z badań przedklinicznych wykazało, że substancja nasila uszkodzenie neuronów w zwierzęcym modelu niedokrwienia mózgu [7] — materiał należy traktować z ostrożnością właściwą dla związku o niepełnym profilu toksykologicznym.
Status regulacyjny
IDRA-21 nie jest zarejestrowany jako produkt leczniczy w żadnym znanym nam kraju. Rejestr ChEMBL (CHEMBL3649035) notuje dla tej substancji status wyłącznie przedkliniczny (max_phase = 0) — badania rozwojowe nie doszły do etapu prób klinicznych z udziałem ludzi. Substancja nie posiada monografii farmakopealnej. Status prawny substancji tego typu bywa przedmiotem zmian w prawie krajowym — kupujący odpowiada za sprawdzenie stanu prawnego w kraju przeznaczenia przed zamówieniem. Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym i nie posiada dopuszczenia do jakiegokolwiek zastosowania u ludzi ani zwierząt.
Najczęstsze pytania
Czym jest IDRA-21?
To pochodna benzotiadiazyny (CAS 22503-72-6), badana od lat 90. XX wieku jako pozytywny modulator allosteryczny receptora AMPA. Substancja nigdy nie weszła do fazy badań klinicznych z udziałem ludzi ani nie uzyskała rejestracji jako lek. Oferowany tu materiał jest odczynnikiem chemicznym do zastosowań laboratoryjnych.
Czy IDRA-21 to lek?
Nie. Wedle rejestru ChEMBL substancja nigdy nie wyszła poza fazę przedkliniczną (max_phase = 0) — nie istnieje żaden zarejestrowany produkt leczniczy zawierający IDRA-21, w żadnym kraju. Dalsze prace rozwojowe nad tą klasą modulatorów AMPA skoncentrowały się na nowszych, silniejszych pochodnych benzotiadiazynowych.
Jaki jest wzór chemiczny i masa molowa IDRA-21?
C8H9ClN2O2S; masa molowa 232,69 g·mol−1, masa monoizotopowa 232,0073 Da. Numer CAS 22503-72-6, InChIKey VZRNTCHTJRLTMU-UHFFFAOYSA-N.
Czym różnią się enancjomery (+)-IDRA-21 i (−)-IDRA-21?
Cząsteczka ma jedno centrum stereogeniczne przy węglu C3 pierścienia tiadiazynowego. W badaniach na zwierzętach aktywność behawioralną wykazywał wyłącznie enancjomer (+); forma (−) w porównywalnych warunkach była opisywana jako pozbawiona aktywności. Oba enancjomery mają odrębne numery CAS w bazach rejestrowych.
Dlaczego IDRA-21 bywa nazywany „pochodną diazoksydu”?
Ze względu na rodowód strukturalny — związek wywodzi się z chemii benzotiadiazyn, do której należą również diazoksyd i cyklotiazyd, wykorzystywane od dawna w innych wskazaniach i jako narzędzia farmakologiczne. Określenie odnosi się do budowy cząsteczki, nie do mechanizmu działania diazoksydu jako leku.
Czy odczynnik nadaje się do zastosowań innych niż laboratoryjne?
Nie. Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierząt, nie jest lekiem, suplementem diety, żywnością ani kosmetykiem i nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych ani konsumpcyjnych.
Jak przechowywać IDRA-21?
W oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu suchym i chłodnym, chronionym przed światłem, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci.
W czym rozpuścić IDRA-21 do przygotowania roztworu podstawowego?
Dobrze rozpuszcza się w DMSO i metanolu, słabiej w wodzie. Przy logP ≈ 1,5 i braku swobodnie obracających się łańcuchów bocznych roztwory podstawowe przygotowuje się zwykle w rozpuszczalniku organicznym.
Jak rozpoznać IDRA-21 w spektrometrii mas?
Po klastrze izotopowym chloru — 35Cl i 37Cl dają parę pików oddalonych o 2 Da w proporcji ok. 3:1. To inny wzór niż przy bromantanie (brom, ok. 1:1) i przy flmodafinilu (fluor, praktycznie monoizotopowy, brak klastra).
Czy do IDRA-21 dołączana jest karta charakterystyki?
Kartę udostępniamy na życzenie odbiorcy prowadzącego działalność badawczą lub analityczną. Zwracamy uwagę, że w publicznie dostępnych bazach nie znaleziono zharmonizowanej klasyfikacji GHS ani danych LD50 dla tej substancji — materiał należy traktować z ostrożnością właściwą dla związku o niepełnym profilu toksykologicznym.
Czy IDRA-21 jest legalny w Polsce?
IDRA-21 nie jest zarejestrowany jako produkt leczniczy w żadnym znanym nam kraju i nie posiada monografii farmakopealnej. Status prawny substancji tego typu bywa przedmiotem zmian w prawie krajowym — kupujący odpowiada za sprawdzenie stanu prawnego w kraju przeznaczenia przed zamówieniem.
Do czego służy wzorzec IDRA-21 w laboratorium analitycznym?
Do potwierdzania tożsamości i czystości metodą HPLC-UV, jako substrat do metod chiralnego rozdziału enancjomerów, wzorzec w GC-MS i LC-MS oraz związek modelowy w badaniach struktura–aktywność nad pochodnymi benzotiadiazynowymi.
Piśmiennictwo
Pozycje pochodzą z bazy PubMed i dotyczą chemii, farmakologii przedklinicznej i analityki tej cząsteczki. Wszystkie opisane badania przeprowadzono na zwierzętach laboratoryjnych, na hodowlach komórkowych lub in vitro — żadne z nich nie dotyczyło ludzi i żadne nie zostało przeprowadzone z użyciem odczynnika analitycznego. Przywołano je jako kontekst naukowy i wskazówkę bibliograficzną, nie jako informację o właściwościach oferowanego materiału ani zachętę do jakiegokolwiek użycia. Wykaz oparty na zapytaniach do bazy PubMed z dnia 2026-09-08.
- Bertolino M i wsp. (1993). „Modulation of AMPA/kainate receptors by analogues of diazoxide and cyclothiazide in thin slices of rat hippocampus.” Receptors Channels. PMID 7915948.
- Zivkovic I, Thompson DM, Bertolino M i wsp. (1995). „7-Chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine S,S-dioxide (IDRA 21): a benzothiadiazine derivative that enhances cognition by attenuating AMPA receptor desensitization.” J Pharmacol Exp Ther. PMID 7815345.
- Uzunov DP, Zivkovich I, Pirkle WH i wsp. (1995). „Enantiomeric resolution with a new chiral stationary phase of 7-chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine S,S-dioxide.” J Pharm Sci. PMID 7500277. doi:10.1002/jps.2600840807.
- Thompson DM, Guidotti A, DiBella M, Costa E (1995). „7-Chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine S,S-dioxide (IDRA 21), a congener of aniracetam, potently abates pharmacologically induced cognitive impairments in patas monkeys.” Proc Natl Acad Sci USA. PMID 7644474. doi:10.1073/pnas.92.17.7667.
- Arai A, Guidotti A, Costa E, Lynch G (1996). „Effect of the AMPA receptor modulator IDRA 21 on LTP in hippocampal slices.” Neuroreport. PMID 8930991. doi:10.1097/00001756-199609020-00031.
- Impagnatiello F, Oberto A, Longone P i wsp. (1997). „7-Chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine S,S-dioxide: a partial modulator of AMPA receptor desensitization devoid of neurotoxicity.” Proc Natl Acad Sci USA. PMID 9192690. doi:10.1073/pnas.94.13.7053.
- Yamada KA, Covey DF, Hsu CY i wsp. (1998). „The diazoxide derivative IDRA 21 enhances ischemic hippocampal neuron injury.” Ann Neurol. PMID 9585363. doi:10.1002/ana.410430517.
- Cannazza G, Braghiroli D, Baraldi M, Parenti C (2000). „Chiral resolution of the enantiomers of 7-chloro-3-methyl-3,4-dihydro-2H-1,2,4-benzothiadiazine 1,1-dioxide using HPLC on cellulose-based chiral stationary phases.” J Pharm Biomed Anal. PMID 10898161. doi:10.1016/s0731-7085(00)00281-8.
- Puia G i wsp. (2000). „Modulation of kainate-activated currents by diazoxide and cyclothiazide analogues (IDRA) in cerebellar granule neurons.” Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry. PMID 11041540. doi:10.1016/s0278-5846(00)00120-2.
- Phillips D, Sonnenberg J, Arai AC i wsp. (2002). „5′-alkyl-benzothiadiazides: a new subgroup of AMPA receptor modulators with improved affinity.” Bioorg Med Chem. PMID 11886787. doi:10.1016/s0968-0896(01)00405-9.
- Arai AC, Xia YF, Kessler M i wsp. (2002). „Effects of 5′-alkyl-benzothiadiazides on AMPA receptor biophysics and synaptic responses.” Mol Pharmacol. PMID 12181433. doi:10.1124/mol.62.3.566.
- Buccafusco JJ, Weiser T, Winter K i wsp. (2004). „The effects of IDRA 21, a positive modulator of the AMPA receptor, on delayed matching performance by young and aged rhesus monkeys.” Neuropharmacology. PMID 14654093. doi:10.1016/j.neuropharm.2003.07.002.
- Black MD (2005). „Therapeutic potential of positive AMPA modulators and their relationship to AMPA receptor subunits. A review of preclinical data.” Psychopharmacology. PMID 15672275. doi:10.1007/s00213-004-2065-6.
- Malkova L, Kozikowski AP, Gale K (2011). „The effects of huperzine A and IDRA 21 on visual recognition memory in young macaques.” Neuropharmacology. PMID 21185313. doi:10.1016/j.neuropharm.2010.12.018.
Dane identyfikacyjne i deskryptory obliczeniowe za PubChem (CID 3688) oraz rejestrami UNII i ChEMBL (CHEMBL3649035).
Powiązane odczynniki w naszym katalogu
- Aniracetam — bezpośredni punkt odniesienia w literaturze pierwotnej: to właśnie względem aniracetamu mierzono siłę działania IDRA-21 w pierwszych badaniach na zwierzętach
- Bromantan (CAS 87913-26-6) — kontrast izotopowy: chlor w IDRA-21 daje klaster mas w proporcji ok. 3:1, brom w bromantanie ok. 1:1
- Flmodafinil (CAS 90280-13-0) — dopełnienie kontrastu izotopowego: fluor jest praktycznie monoizotopowy i klastra nie tworzy w ogóle
Oświadczenie o przeznaczeniu produktu
Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do celów badawczych, analitycznych i laboratoryjnych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierząt. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym, wyrobem medycznym ani kosmetykiem. Nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych, leczniczych, profilaktycznych ani konsumpcyjnych, podawany ludziom lub zwierzętom, nanoszony na skórę, ani dodawany do żywności, napojów i pasz. Sprzedaż wyłącznie odbiorcom prowadzącym działalność badawczą, naukową lub analityczną, dysponującym zapleczem laboratoryjnym i wiedzą pozwalającą na bezpieczne obchodzenie się z odczynnikami chemicznymi. Kupujący ponosi wyłączną odpowiedzialność za zgodne z prawem i bezpieczne wykorzystanie odczynnika oraz za przestrzeganie przepisów obowiązujących w kraju przeznaczenia.
