Tauryna / Taurine (CAS 107-35-7) — odczynnik chemiczny 1000 mg, czystość ≥ 99,0%

Opis

Kwas 2-aminoetanosulfonowy, biały krystaliczny proszek, opakowanie 1000 mg. Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych in vitro. Produkt nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym ani kosmetykiem.

Trzy różne byty, których nie wolno mylić

Przy tej cząsteczce rozdzielenie warstw jest szczególnie ważne, ponieważ tauryna funkcjonuje jednocześnie w więcej kontekstach prawnych niż większość substancji w naszym katalogu: jako naturalny metabolit, jako dozwolony składnik żywności w ściśle określonych limitach, jako substancja czynna zarejestrowanych produktów leczniczych w wybranych krajach — i jako odczynnik chemiczny, którym zajmuje się wyłącznie ta strona.

Konsekwencja jest jednoznaczna. Wyniki badań przywołane w dalszej części tej strony pochodzą albo z prac czysto analitycznych i chemicznych (oznaczanie substancji w różnych matrycach), albo z badań na zwierzętach laboratoryjnych prowadzonych w kontrolowanych warunkach eksperymentu, a tam, gdzie mowa o podaniu związku zwierzętom lub ludziom w warunkach klinicznych — dotyczy to postaci farmaceutycznej lub suplementacyjnej stosowanej w danym badaniu, nigdy odczynnika analitycznego. Odczynnik nie jest formą, w jakiej substancja była kiedykolwiek podawana ludziom czy zwierzętom w celach innych niż analityczne, i nie może być w taki sposób użyty.

Osobną warstwą, nietypową dla naszego katalogu, jest status tauryny jako dozwolonego składnika żywności w części jurysdykcji (napoje energetyzujące, odżywki dla niemowląt) — omówiony w sekcji „Status regulacyjny”. Ten status również nie przenosi się na oferowany odczynnik: dopuszczenie składnika żywności dotyczy konkretnego produktu spożywczego wyprodukowanego zgodnie z prawem żywnościowym, nie surowca chemicznego sprzedawanego jako materiał laboratoryjny.

Karta identyfikacyjna odczynnika

Rodowód molekuły: od żółci wołowej do wzorca analitycznego

Tauryna jest jedną z nielicznych cząsteczek w naszym katalogu, których historia sięga XIX-wiecznej chemii organicznej, na długo przed powstaniem nowoczesnej farmakologii. Nazwa pochodzi od łacińskiego taurus — wół — ponieważ związek został po raz pierwszy wyizolowany z żółci wołowej. Odkrycie to wiąże się z wczesnymi pracami niemieckich chemików nad składem żółci zwierzęcej w pierwszej połowie XIX wieku, w okresie gdy chemia organiczna dopiero ustalała podstawowe metody rozdziału i identyfikacji związków siarkoorganicznych.

Beta-aminokwas, nie budulec białek

Strukturalnie tauryna należy do β-aminokwasów — grupa aminowa znajduje się przy drugim, a nie pierwszym atomie węgla licząc od grupy kwasowej, w przeciwieństwie do klasycznych α-aminokwasów budujących białka. Co istotniejsze, tauryna nie ma grupy karboksylowej (-COOH), lecz grupę sulfonową (-SO₃H) — z tego powodu nie tworzy wiązań peptydowych i nigdy nie wchodzi w skład łańcuchów białkowych. Jest to więc aminokwas w sensie funkcjonalnym (zawiera grupę aminową i kwasową), ale poza główną klasyfikacją biochemiczną aminokwasów proteinogennych. Dla laboratorium ma to konkretną konsekwencję analityczną: standardowe metody sekwencjonowania i analizy białek jej nie obejmują, a oznaczanie wymaga odrębnych metod właściwych dla wolnych aminokwasów i pochodnych siarkowych — patrz sekcja „Chemia” niżej.

Odkrycie z 1975 roku, które ukształtowało standardy przemysłu paszowego

Przełomowym momentem w historii badań nad tą cząsteczką była praca Hayesa i współpracowników z 1975 roku, opublikowana w czasopiśmie Science, opisująca degenerację siatkówki u kotów karmionych dietą pozbawioną tauryny [13]. Badanie przeprowadzono na zwierzętach laboratoryjnych w kontrolowanych warunkach eksperymentu. Ustalenie to, rozwinięte w kolejnych latach przez badania nad kardiomiopatią rozstrzeniową u kotów karmionych dietami o niskiej zawartości tauryny [14], stało się jednym z powodów, dla których tauryna jest dziś obowiązkowo dodawana do przemysłowych receptur karm dla kotowatych — fakt regulacyjny dotyczący przemysłu paszowego, przywołany tu wyłącznie jako kontekst historyczny badań nad cząsteczką, nie jako informacja o zastosowaniu oferowanego odczynnika.

Kalendarium

Standaryzacja metod oznaczania — dlaczego to ma znaczenie dla laboratorium

Tauryna jest jedną z niewielu cząsteczek w naszym katalogu, dla której istnieje formalnie zwalidowana, publikowana przez organizację standaryzacyjną metoda referencyjna. AOAC International — organizacja odpowiedzialna za walidację metod analitycznych stosowanych w kontroli jakości żywności i wyrobów pokrewnych — nadała metodzie oznaczania tauryny techniką UHPLC z detekcją MS/MS w trybie multiple reaction monitoring status First Action 2022.08, po walidacji jednolaboratoryjnej przeprowadzonej na odżywkach dla niemowląt i preparatach pediatrycznych/dorosłych [6]. Równolegle ta sama organizacja zwalidowała metodę opartą na protonowym NMR do jednoczesnego oznaczania L-argininy, L-cytruliny i tauryny [8].

Dla pracy laboratoryjnej oznacza to, że materiał referencyjny tauryny funkcjonuje w trzech odrębnych, dobrze udokumentowanych obszarach analityki — diagnostyce weterynaryjnej, kontroli jakości żywności i odżywek oraz chemii produktów naturalnych — wymienionych szczegółowo w sekcji „Zastosowanie laboratoryjne” niżej. Fizykochemiczne dane referencyjne (temperatura topnienia) czerpiemy dodatkowo z bazy NIST WebBook.

Chemia: zwitterion bez chromoforu i co z tego wynika dla laboratorium

Dlaczego tauryna nie daje sygnału w standardowej detekcji UV

Cząsteczka tauryny nie zawiera pierścienia aromatycznego ani innego rozbudowanego układu sprzężonego — jej struktura to krótki łańcuch etylenowy zakończony z jednej strony grupą aminową, z drugiej sulfonową. Brak chromoforu oznacza brak natywnej absorbancji UV w zakresie typowym dla detekcji HPLC-UV. Z tego powodu większość metod chromatograficznych wymaga derywatyzacji przed analizą — najczęściej stosowanym odczynnikiem jest o-ftalodialdehyd w połączeniu z tiolem (np. etanotiolem), reagujący z grupą aminową i dający produkt fluorescencyjny lub elektroaktywny [7]. Alternatywą, omijającą etap derywatyzacji, są metody oparte na spektrometrii mas lub NMR.

Skrajna hydrofilowość — dlaczego zwykła kolumna C18 zawodzi

Współczynnik podziału oktanol/woda tauryny jest ujemny i wyraźnie odbiega od pozostałych związków w naszym katalogu — cząsteczka jest formą zwitterionową (jednocześnie sprotonowana grupa aminowa i zdysocjowana grupa sulfonowa), silnie polarną i dobrze rozpuszczalną w wodzie. W klasycznej chromatografii odwróconej fazy na kolumnie C18 związek o tak niskim logP eluuje praktycznie bez retencji, razem z frontem rozpuszczalnika, co uniemożliwia rozdzielenie od innych polarnych składników matrycy. Rozwiązaniem stosowanym w piśmiennictwie jest chromatografia oddziaływań hydrofilowych (HILIC), zwalidowana dla oznaczania tauryny i metioniny w matrycach bogatych w węglowodany [3], albo chromatografia jonowymienna/par jonowych.

Charakterystyka fizykochemiczna

Centrum stereogeniczne, którego nie ma

W przeciwieństwie do wielu innych pozycji naszego katalogu, tauryna nie ma żadnego centrum stereogenicznego. Oba atomy węgla łańcucha niosą po dwa atomy wodoru i nie spełniają warunku czterech różnych podstawników wymaganego dla chiralności; atom siarki w grupie sulfonowej jest w pełni symetrycznie otoczony trzema równocennymi atomami tlenu. Cząsteczka jest więc achiralna — nie istnieją jej enancjomery, a materiał nie wymaga rozdziału optycznego ani deklaracji konfiguracji absolutnej, co upraszcza kwalifikację wzorca w porównaniu ze związkami zawierającymi centrum stereogeniczne na węglu lub siarce.

Rzadki izotop, który daje unikalne narzędzie: ³³S NMR

Siarka ma trzy stabilne izotopy, z których ³³S (spin jądrowy 3/2) występuje w naturalnym składzie w ilości zaledwie około 0,76%. Mimo niskiego naturalnego udziału i trudności pomiarowych związanych z kwadrupolowym charakterem jądra, opracowano metody bezpośredniej detekcji tauryny techniką ³³S NMR w tkankach biologicznych [1], rozwinięte później o badania materiału znakowanego izotopowo w fazie stałej i roztworze [2]. To jedna z niewielu technik pozwalających obserwować bezpośrednio atom siarki w cząsteczce, bez pośrednictwa protonów czy węgla.

Nazewnictwo i synonimy

Tauryna funkcjonuje pod kilkunastoma nazwami w różnych rejestrach — chemicznych, farmaceutycznych i przemysłowych. Poniższe określenia wskazują ten sam związek o numerze CAS 107-35-7:

• Tauryna / Taurine — nazwa zwyczajowa, najczęstsza w polskim i międzynarodowym obiegu;
• Kwas 2-aminoetanosulfonowy (2-aminoethanesulfonic acid) — nazwa systematyczna IUPAC, jedyna jednoznaczna;
• 2-Aminoetylosulfonowy kwas / aminoethylsulfonic acid — warianty opisowe spotykane w starszym piśmiennictwie chemicznym;
• 2-Sulfoetyloamina (2-Sulfoethylamine) — nazwa akcentująca grupę sulfonową jako podstawnik;
• „L-Tauryna” (L-Taurine) — etykieta spotykana na materiałach handlowych, chemicznie myląca: cząsteczka jest achiralna (patrz sekcja „Chemia” powyżej), więc przedrostek L- nie odpowiada żadnej rzeczywistej konfiguracji absolutnej;
• Taurinum — łacińska forma farmakopealna;
• FEMA No. 3813 — numer w rejestrze Flavor and Extract Manufacturers Association, używany w kontekście regulacji dotyczących składników żywności;
• NCI-C60606 — numer w rejestrze National Cancer Institute.

Rozbieżność nazw ma konsekwencję bibliograficzną: kwerenda ograniczona wyłącznie do hasła „taurine” pomija część starszych rekordów indeksowanych pod nazwami opisowymi lub farmakopealnymi.

Zastosowanie laboratoryjne odczynnika

• materiał odniesienia do oznaczania metodą HPLC z detekcją fluorescencyjną po derywatyzacji (np. o-ftalodialdehydem) w matrycach roślinnych i biologicznych [4];
• wzorzec w metodach HILIC-MS do rozdziału silnie polarnych związków w matrycach bogatych w węglowodany [3];
• wzorzec w woltamperometrii po derywatyzacji o-ftalodialdehyd-etanotiol, stosowanej m.in. do kontroli składu napojów [7];
• wzorzec w zwalidowanych metodach UHPLC-MS/MS i LC-MS stosowanych w kontroli jakości odżywek i diagnostyce weterynaryjnej [6][11][12];
• obiekt i wzorzec w spektroskopii NMR, w tym ilościowej ¹H NMR [9] oraz rzadziej stosowanej ³³S NMR [1][2];
• materiał porównawczy w chemii produktów naturalnych — oznaczanie w bezkręgowcach morskich metodą LC-MS/MS [10];
• związek modelowy w metodyce oznaczania wolnych β-aminokwasów niebiałkowych.

Przechowywanie, obchodzenie się i bezpieczeństwo pracy

Przechowywać w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w temperaturze pokojowej, w miejscu suchym, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci. Pracować wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, przy zastosowaniu środków ochrony indywidualnej: rękawic, okularów ochronnych i odzieży laboratoryjnej; proszek ważyć w warunkach ograniczających pylenie. Unikać wdychania pyłu oraz kontaktu ze skórą i oczami. Postępowanie z odpadami — zgodnie z przepisami obowiązującymi dla odpadów chemicznych w miejscu prowadzenia badań.

Klasyfikacja zagrożeń (GHS). Piktogram GHS07, hasło ostrzegawcze „Uwaga”. Zwroty wskazujące rodzaj zagrożenia: H315 — działa drażniąco na skórę; H319 — działa drażniąco na oczy; H335 — może powodować podrażnienie dróg oddechowych. Zwrot wskazujący środki ostrożności: P261 — unikać wdychania pyłu. Dane mają charakter informacyjny — przed rozpoczęciem pracy zapoznać się z aktualną Kartą Charakterystyki (SDS).

Status regulacyjny

Tauryna jest substancją o nietypowo szerokim rozrzucie statusów regulacyjnych w zależności od postaci i kontekstu użycia. W części krajów jest dozwolonym składnikiem żywności — w Unii Europejskiej jej dodatek do napojów energetyzujących podlega limitowi stężenia (do 4000 mg/l), a do preparatów do żywienia niemowląt jest dodawana w ilościach regulowanych odrębnymi przepisami dotyczącymi żywności specjalnego przeznaczenia. Baza ChEMBL odnotowuje dla tej cząsteczki status rozwoju klinicznego „Faza 2″ (rekord CHEMBL4297772), bez sprecyzowania konkretnego wskazania. W wybranych krajach substancja jest ponadto składnikiem zarejestrowanych produktów leczniczych — ich nazwy handlowe wymieniono wyłącznie w tabeli „Trzy różne byty” powyżej, wraz z jawną klauzulą, że oferta ich nie dotyczy. Żaden z powyższych statusów nie dotyczy oferowanego tu odczynnika chemicznego. Materiał ten nie posiada dopuszczenia do jakiegokolwiek zastosowania u ludzi ani zwierząt, nie jest dopuszczonym składnikiem żywności ani paszy i nie może być traktowany jako substytut żadnej z wymienionych form. Kupujący odpowiada za zgodność zamierzonego wykorzystania z prawem obowiązującym w kraju przeznaczenia.

Najczęstsze pytania

Czym różni się tauryna od aminokwasów białkowych?

Tauryna ma grupę sulfonową (-SO₃H) zamiast karboksylowej (-COOH), więc nie tworzy wiązań peptydowych i nigdy nie wchodzi w skład łańcuchów białkowych. Klasyfikuje się ją jako β-aminokwas niebiałkowy — grupa aminowa znajduje się przy drugim atomie węgla, nie przy pierwszym jak w aminokwasach proteinogennych.

Jaki jest wzór chemiczny i masa molowa tauryny?

C₂H₇NO₃S; masa molowa 125,15 g·mol⁻¹, masa monoizotopowa 125,0147 Da. Numer CAS 107-35-7, InChIKey XOAAWQZATWQOTB-UHFFFAOYSA-N.

Czy tauryna jest związkiem chiralnym?

Nie. Cząsteczka nie ma żadnego centrum stereogenicznego — oba atomy węgla niosą po dwa atomy wodoru, a siarka w grupie sulfonowej jest symetrycznie otoczona trzema równocennymi atomami tlenu. Etykieta „L-Tauryna” spotykana na materiałach handlowych jest z chemicznego punktu widzenia myląca, ponieważ nie istnieje żadna konfiguracja absolutna, do której mógłby się odnosić przedrostek L-.

Dlaczego tauryna nie daje sygnału w standardowej detekcji UV HPLC?

Cząsteczka nie zawiera pierścienia aromatycznego ani układu sprzężonego, więc nie ma natywnej absorbancji UV w typowym zakresie detekcji. Oznaczanie metodą HPLC wymaga derywatyzacji, najczęściej o-ftalodialdehydem z tiolem, dającej produkt fluorescencyjny lub elektroaktywny.

Jak oznacza się taurynę w laboratorium analitycznym?

Najczęściej metodą HPLC z derywatyzacją i detekcją fluorescencyjną, chromatografią HILIC-MS bez derywatyzacji (przydatną dla związku o skrajnie niskim logP), ilościową spektroskopią ¹H NMR lub zwalidowanymi metodami UHPLC-MS/MS stosowanymi w kontroli jakości żywności i diagnostyce weterynaryjnej.

Czym jest ³³S NMR i do czego służy przy taurynie?

To technika spektroskopii jądrowego rezonansu magnetycznego wykorzystująca rzadki izotop siarki ³³S (ok. 0,76% naturalnego składu), pozwalająca obserwować bezpośrednio atom siarki w cząsteczce. Zastosowano ją do detekcji tauryny w tkankach biologicznych i do badań materiału znakowanego izotopowo.

W czym rozpuszcza się tauryna?

Bardzo dobrze w wodzie; słabo w etanolu i rozpuszczalnikach niepolarnych. Przy XLogP ≈ −4,1 roztwory podstawowe przygotowuje się w wodzie lub buforze wodnym, nie w rozpuszczalnikach organicznych.

Jak przechowywać taurynę jako odczynnik laboratoryjny?

W oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w temperaturze pokojowej, w miejscu suchym, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci.

Czy do tauryny dołączana jest karta charakterystyki?

Kartę charakterystyki udostępniamy na życzenie odbiorcy prowadzącego działalność badawczą lub analityczną.

Czy tauryna jest legalna w Polsce?

Jako substancja chemiczna nie podlega odrębnemu zakazowi. Jej różne postacie mają jednak różny status: jako dozwolony składnik żywności podlega regulacjom prawa żywnościowego, jako substancja czynna produktów leczniczych — prawu farmaceutycznemu w krajach ich rejestracji. Oferowany tu materiał jest odczynnikiem chemicznym bez dopuszczenia do zastosowań u ludzi ani zwierząt. Kupujący odpowiada za zgodność zamierzonego wykorzystania z prawem kraju przeznaczenia.

Czy nazwy handlowe zarejestrowanych leków zawierających taurynę dotyczą tego odczynnika?

Nie. W wybranych krajach istnieją zarejestrowane produkty lecznicze zawierające taurynę jako substancję czynną, sprzedawane pod własnymi nazwami handlowymi — pełną listę wraz z klauzulą, że oferta ich nie dotyczy, podano wyłącznie w tabeli „Trzy różne byty” powyżej. Materiał oferowany na tej stronie jest odczynnikiem chemicznym bez związku z żadnym z tych preparatów.

Do czego służy wzorzec tauryny w laboratorium analitycznym?

Do oznaczania metodą HPLC po derywatyzacji, jako wzorzec w HILIC-MS i UHPLC-MS/MS, obiekt w spektroskopii NMR (w tym ¹H i ³³S), materiał porównawczy w kontroli jakości żywności, diagnostyce weterynaryjnej i chemii produktów naturalnych.

Czy odczynnik nadaje się do zastosowań innych niż laboratoryjne?

Nie. Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierząt, nie jest lekiem, suplementem diety, żywnością ani kosmetykiem i nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych, żywieniowych ani konsumpcyjnych.

Piśmiennictwo

Pozycje pochodzą z bazy PubMed (kwerenda przeprowadzona 2026-09-06/08) i dotyczą chemii, analityki i historii badań nad tą cząsteczką. Pozycje [1]–[12] to prace metodyczne i analityczne — dotyczą oznaczania tauryny w różnych matrycach, nie jej działania. Pozycje [13]–[14] to badania przedkliniczne na zwierzętach laboratoryjnych, przywołane jako kontekst historyczny odkrycia. Żadna z nich nie opisuje zastosowania odczynnika analitycznego u ludzi ani zwierząt — przywołano je jako kontekst naukowy i wskazówkę bibliograficzną, nie jako informację o właściwościach oferowanego materiału ani zachętę do jakiegokolwiek użycia.

1. Musio R, Sciacovelli O (2001). „Detection of taurine in biological tissues by (33)S NMR spectroscopy.” J Magn Reson 153(2):259-61. PMID 11740903. doi:10.1006/jmre.2001.2437.
2. Masuda Y, Ohki S, Mogami Y i wsp. (2023). „Solution and solid-state (33)S NMR studies of (33)S-labeled taurine.” Magn Reson Chem 61(11):589-594. PMID 37612854. doi:10.1002/mrc.5387.
3. de Person M, Hazotte A, Elfakir C i wsp. (2005). „Development and validation of a hydrophilic interaction chromatography-mass spectrometry assay for taurine and methionine in matrices rich in carbohydrates.” J Chromatogr A 1081(2):174-81. PMID 16038207. doi:10.1016/j.chroma.2005.05.052.
4. Chen X, You J, Suo Y i wsp. (2015). „Sensitive determination of taurine, γ-aminobutyric acid and ornithine in wolfberry fruit and cortex lycii by HPLC with fluorescence detection and online mass spectrometry identification.” J Chromatogr Sci 53(4):492-7. PMID 24996656. doi:10.1093/chromsci/bmu072.
5. Hopkins PC, Kay IS, Davies WE (1989). „A rapid method for the determination of taurine in biological tissue.” Neurochem Int 15(4):429-32. PMID 20504516. doi:10.1016/0197-0186(89)90160-5.
6. Ten Kate GA, Popma B, van der Pruik G i wsp. (2024). „Determination of Taurine in Infant Formula and Adult/Pediatric Nutritionals by Ultra High-Performance Liquid Chromatography with Multiple Reaction Monitoring-Mass Spectrometry: Single-Laboratory Validation, First Action 2022.08.” J AOAC Int 107(6):971-978. PMID 39180718. doi:10.1093/jaoacint/qsae068.
7. Farag AS, Klikarová J, Česlová L i wsp. (2019). „Voltammetric determination of taurine in energy drinks after o-phthalaldehyde-ethanethiol derivatization.” Talanta 202:486-493. PMID 31171211. doi:10.1016/j.talanta.2019.04.083.
8. Lee I, Vo J, Gao Q i wsp. (2020). „Single-Laboratory Validation Study of a Proton NMR Method for the Determination of L-Arginine, L-Citrulline, and Taurine Contents in Dietary Supplements.” J AOAC Int 103(4):1140-1147. PMID 33241353. doi:10.1093/jaoacint/qsaa002.
9. Hohmann M, Felbinger C, Christoph N i wsp. (2014). „Quantification of taurine in energy drinks using ¹H NMR.” J Pharm Biomed Anal 93:156-60. PMID 24094700. doi:10.1016/j.jpba.2013.08.046.
10. Chaimbault P, Alberic P, Elfakir C i wsp. (2004). „Development of an LC-MS-MS method for the quantification of taurine derivatives in marine invertebrates.” Anal Biochem 332(2):215-25. PMID 15325288. doi:10.1016/j.ab.2004.06.014.
11. Furlanello T, Masti R, Bertolini FM i wsp. (2024). „Development and Validation of a Robust and Straightforward LC-MS Method for Measuring Taurine in Whole Blood and Plasma of Dogs and Reference Intervals Calculation.” Animals (Basel) 15(1). PMID 39794945. doi:10.3390/ani15010003.
12. van der Merwe R, Liebenberg W, Lemmer HJR i wsp. (2025). „Development and validation of a fast LC-MS/MS method for the quantitation of creatine and taurine in sports supplements.” Pharmazie 80(1):2-6. PMID 40205672. doi:10.1691/ph.2025.4059.
13. Hayes KC, Carey RE, Schmidt SY (1975). „Retinal degeneration associated with taurine deficiency in the cat.” Science 188(4191):949-51. PMID 1138364. doi:10.1126/science.1138364.
14. Pion PD, Kittleson MD, Thomas WP i wsp. (1992). „Response of cats with dilated cardiomyopathy to taurine supplementation.” J Am Vet Med Assoc 201(2):275-84. PMID 1500324.

Dane identyfikacyjne i deskryptory obliczeniowe za PubChem (CID 1123); temperatura topnienia za NIST WebBook; status rozwoju klinicznego za ChEMBL (CHEMBL4297772).

Powiązane odczynniki w naszym katalogu

• L-Tyrozyna — inny aminokwas wolny wymagający derywatyzacji do detekcji HPLC-UV; kontrast metodyczny: tyrozyna ma pierścień aromatyczny i natywną absorbancję UV, tauryna nie
• Acetylo-L-karnityna — inny silnie polarny związek zwitterionowy, kandydat do analizy metodą HILIC-MS; kontrast strukturalny: czwartorzędowy azot amoniowy zamiast grupy sulfonowej

Oświadczenie o przeznaczeniu produktu

Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do celów badawczych, analitycznych i laboratoryjnych. Nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierząt. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym, wyrobem medycznym ani kosmetykiem. Nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych, leczniczych, profilaktycznych ani konsumpcyjnych, podawany ludziom lub zwierzętom, nanoszony na skórę, ani dodawany do żywności, napojów i pasz. Sprzedaż wyłącznie odbiorcom prowadzącym działalność badawczą, naukową lub analityczną, dysponującym zapleczem laboratoryjnym i wiedzą pozwalającą na bezpieczne obchodzenie się z odczynnikami chemicznymi. Kupujący ponosi wyłączną odpowiedzialność za zgodne z prawem i bezpieczne wykorzystanie odczynnika oraz za przestrzeganie przepisów obowiązujących w kraju przeznaczenia.