Description
Kwas 2-aminoetanosulfonowy, biały krystaliczny proszek, opakowanie 1000 mg. Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych in vitro. Produkt nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym ani kosmetykiem.
Trzy różne byty, których nie wolno mylić
Przy tej cząsteczce rozdzielenie warstw jest szczególnie ważne, ponieważ tauryna funkcjonuje jednocześnie w więcej kontekstach prawnych niż większość substancji w naszym katalogu: jako naturalny metabolit, jako dozwolony składnik żywności w ściśle określonych limitach, jako substancja czynna zarejestrowanych produktów leczniczych w wybranych krajach — i jako odczynnik chemiczny, którym zajmuje się wyłącznie ta strona.
| Byt | Czym jest | Czego dotyczy |
|---|---|---|
| Substancja chemiczna tauryna, CAS 107-35-7 |
Pojęcie chemiczne — β-aminokwas o zdefiniowanej budowie. Sama w sobie nie jest ani lekiem, ani odczynnikiem, ani składnikiem żywności; status nadaje jej postać, w jakiej została wytworzona i dopuszczona. | chemia, rejestry substancji (PubChem CID 1123, ChEMBL CHEMBL4297772) |
| Produkt leczniczy m.in. preparaty pod nazwami handlowymi Taufon, Taukard |
Preparaty farmaceutyczne o określonej postaci i dawce (np. krople do oczu), wytwarzane w reżimie farmaceutycznym, z dokumentacją rejestracyjną i nadzorem nad bezpieczeństwem, dopuszczone w wybranych krajach. Nazwy te figurują jako synonimy substancji w rejestrach chemicznych (PubChem) obok nazwy zwyczajowej. | tego bytu, gdy istnieje badanie kliniczne z udziałem ludzi, dotyczą jego wyniki — nigdy odczynnika |
| Odczynnik chemiczny materiał oferowany tutaj |
Materiał do pracy laboratoryjnej i analitycznej. Nie posiada i nie może posiadać dopuszczenia do stosowania u ludzi ani zwierząt — nie ma postaci farmaceutycznej ani dokumentacji produktu leczniczego, nie jest też dopuszczonym składnikiem żywności ani paszy. | analityka, chemia, wzorce odniesienia |
Konsekwencja jest jednoznaczna. Wyniki badań przywołane w dalszej części tej strony pochodzą albo z prac czysto analitycznych i chemicznych (oznaczanie substancji w różnych matrycach), albo z badań na zwierzętach laboratoryjnych prowadzonych w kontrolowanych warunkach eksperymentu, a tam, gdzie mowa o podaniu związku zwierzętom lub ludziom w warunkach klinicznych — dotyczy to postaci farmaceutycznej lub suplementacyjnej stosowanej w danym badaniu, nigdy odczynnika analitycznego. Odczynnik nie jest formą, w jakiej substancja była kiedykolwiek podawana ludziom czy zwierzętom w celach innych niż analityczne, i nie może być w taki sposób użyty.
Osobną warstwą, nietypową dla naszego katalogu, jest status tauryny jako dozwolonego składnika żywności w części jurysdykcji (napoje energetyzujące, odżywki dla niemowląt) — omówiony w sekcji „Status regulacyjny”. Ten status również nie przenosi się na oferowany odczynnik: dopuszczenie składnika żywności dotyczy konkretnego produktu spożywczego wyprodukowanego zgodnie z prawem żywnościowym, nie surowca chemicznego sprzedawanego jako materiał laboratoryjny.
Karta identyfikacyjna odczynnika
| Nazwa systematyczna (IUPAC) | kwas 2-aminoetanosulfonowy |
|---|---|
| Nazwa zwyczajowa | tauryna (taurine) |
| Numer CAS | 107-35-7 |
| Wzór sumaryczny | C2H7NO3S |
| Masa molowa | 125,15 g·mol−1 |
| Masa monoizotopowa | 125,0147 Da |
| InChIKey | XOAAWQZATWQOTB-UHFFFAOYSA-N |
| SMILES | C(CS(=O)(=O)O)N |
| PubChem CID | 1123 |
| Postać | krystaliczny proszek, biały do białawego |
| Czystość | ≥ 99,0% |
| Przeznaczenie | odczynnik badawczy — nie do spożycia przez ludzi ani zwierząt |
Rodowód molekuły: od żółci wołowej do wzorca analitycznego
Tauryna jest jedną z nielicznych cząsteczek w naszym katalogu, których historia sięga XIX-wiecznej chemii organicznej, na długo przed powstaniem nowoczesnej farmakologii. Nazwa pochodzi od łacińskiego taurus — wół — ponieważ związek został po raz pierwszy wyizolowany z żółci wołowej. Odkrycie to wiąże się z wczesnymi pracami niemieckich chemików nad składem żółci zwierzęcej w pierwszej połowie XIX wieku, w okresie gdy chemia organiczna dopiero ustalała podstawowe metody rozdziału i identyfikacji związków siarkoorganicznych.
Beta-aminokwas, nie budulec białek
Strukturalnie tauryna należy do β-aminokwasów — grupa aminowa znajduje się przy drugim, a nie pierwszym atomie węgla licząc od grupy kwasowej, w przeciwieństwie do klasycznych α-aminokwasów budujących białka. Co istotniejsze, tauryna nie ma grupy karboksylowej (-COOH), lecz grupę sulfonową (-SO₃H) — z tego powodu nie tworzy wiązań peptydowych i nigdy nie wchodzi w skład łańcuchów białkowych. Jest to więc aminokwas w sensie funkcjonalnym (zawiera grupę aminową i kwasową), ale poza główną klasyfikacją biochemiczną aminokwasów proteinogennych. Dla labora