Flumolina / 4FL-PE (pochodna pemoliny) — odczynnik chemiczny 1000 mg

Description

2-amino-5-(4-fluorofenylo)-1,3-oksazol-4-on, odczynnik chemiczny, opakowanie 1000 mg. Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych in vitro, nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym ani kosmetykiem.

Rzecz, którą trzeba powiedzieć na początku

Flumolina (4FL-PE) jest w sytuacji dalej idącej niż jakakolwiek inna pozycja w naszym katalogu opisana według tego wzorca: to związek, dla którego przeszukanie bazy PubMed pod żadną z jego nazw — flumolina, 4FL-PE, 4′-fluoro-PE, fluoropemolina — nie zwraca ani jednej pozycji. Nie ma badań przedklinicznych, nie ma badań klinicznych, nie ma nawet pojedynczej pracy analitycznej opisującej jego wykrywanie.

W bazie PubChem związek jest zarejestrowany strukturalnie (CID 104369139) — ale bez jednego zarejestrowanego synonimu i bez numeru CAS. Jedynym źródłem, z którego pochodzi ten wpis, jest katalog jednego dostawcy odczynników chemicznych (Aurora Fine Chemicals LLC). Innymi słowy: cząsteczka ma zdefiniowaną, spójną budowę chemiczną, ale poza jednym wpisem katalogowym nie istnieje dla niej żaden ślad w literaturze naukowej ani w niezależnych rejestrach chemicznych.

Piszemy o tym wprost, bo to jedyna rzetelna rzecz, jaką można powiedzieć o tej cząsteczce jako takiej. Wszystko, co da się powiedzieć merytorycznie — a jest tego niemało — dotyczy jej związku macierzystego, pemoliny (odrębna substancja, własny numer CAS), z którego 4FL-PE różni się jednym atomem fluoru. Ten opis konsekwentnie rozdziela te dwa poziomy i nigdzie nie przypisuje pemolinie właściwości udokumentowanych, a Flumolinie — nieudokumentowanych.

Trzy różne byty, których nie wolno mylić

Konsekwencja jest jednoznaczna. Tutaj nie ma czego mylić z lekiem, bo leku nie ma. Piśmiennictwo przywołane w dalszej części tej strony — dotyczące hepatotoksyczności, analityki i farmakologii — odnosi się wyłącznie do pemoliny (CAS 2152-34-3), związku o innym numerze CAS i innej — choć blisko spokrewnionej — budowie niż materiał oferowany na tej stronie. Żadnego z tych badań nie prowadzono z użyciem 4FL-PE, żadne z nich nie dotyczy odczynnika analitycznego, i żaden z tych wyników nie przenosi się na oferowany materiał.

Karta identyfikacyjna odczynnika

Rodowód molekuły: pemolina i podstawienie fluorem

4FL-PE nie jest cząsteczką zaprojektowaną od zera. Jest pochodną pemoliny — związku o rdzeniu 2-amino-1,3-oksazol-4-onowym, znanego chemii medycznej od dekad i posiadającego własny numer CAS 2152-34-3 (PubChem CID 4723). Modyfikacja polega na wprowadzeniu jednego atomu fluoru w pozycję para pierścienia fenylowego przy węglu C5 — stąd nazwa handlowa „4FL-PE”: czwórka to pozycja podstawienia, FL to fluor, PE to skrót od rdzenia fenylo-oksazolonowego.

Skutki mierzalne, a nie domniemane

Podstawienie fluorem w pozycji para jest jednym z najczęstszych zabiegów w chemii medycznej i ma przewidywalne konsekwencje fizykochemiczne, które można podać wyłącznie na podstawie porównania zweryfikowanych deskryptorów obliczeniowych obu cząsteczek — bez odwoływania się do jakichkolwiek badań biologicznych:

Dlaczego to ma znaczenie dla laboratorium

Różnica masy niespełna 18 Da sprawia, że rozróżnienie pemoliny i jej fluorowej pochodnej w spektrometrii mas nie wymaga rozdziału chromatograficznego — wystarczy masa jonu. Fluor jest praktycznie monoizotopowy (¹⁹F stanowi niemal 100% naturalnego składu), więc obecności tego atomu nie da się rozpoznać po wzorze izotopowym, tak jak można by to zrobić dla związków chlorowanych czy bromowanych — trzeba ją wywnioskować z dokładnej masy albo potwierdzić techniką ¹⁹F NMR, dla której pojedynczy atom fluoru w tej cząsteczce daje pojedynczy, czysty sygnał bez sprzężeń z drugim centrum fluorowym (w przeciwieństwie do dwufluorowych analogów innych rodzin, jak oferowany osobno flmodafinil, gdzie dwa równocenne atomy fluoru dają inny obraz widma).

Kalendarium: co udokumentowano dla pemoliny

Poniższa oś czasu dotyczy wyłącznie pemoliny — związku macierzystego o CAS 2152-34-3 — ponieważ to jedyna cząsteczka z tej rodziny, dla której istnieje datowane piśmiennictwo. Dla 4FL-PE takiej osi nie da się zbudować.

Analityka pemoliny w czterech dekadach i czterech krajach

Piśmiennictwo analityczne dotyczące pemoliny rozciąga się od połowy lat siedemdziesiątych do dziś i powstawało w kilku niezależnych ośrodkach — te same zasady rozdziału chromatograficznego i detekcji MS stanowią punkt wyjścia do metod dla analogów, w tym dla oferowanej tu pochodnej fluorowej.

• Rzym, 1976 — pierwsza metoda HPLC oznaczania pemoliny [1];
• Japonia, 1984 — oznaczanie HPLC równolegle w osoczu, ślinie i moczu [2];
• USA — panel GC-MS dla amin sympatykomimetycznych w toksykologii ratunkowej [3] oraz przegląd nadzoru porejestracyjnego Johns Hopkins University nad hepatotoksycznością [7];
• Bonn, 2014 — nowoczesna metoda LC-MS stosowana m.in. w badaniach farmakokinetycznych [4].

Dla 4FL-PE równoległej listy ośrodków nie ma — co po raz kolejny wraca do sekcji otwierającej ten opis.

Chemia: centrum stereogeniczne i tautomeria pierścienia

Węgiel C5 jako centrum stereogeniczne

Węgiel C5 pierścienia oksazolonowego — ten sam, do którego przyłączony jest pierścień 4-fluorofenylowy — niesie cztery różne podstawniki: atom wodoru, pierścień aromatyczny, atom tlenu pierścienia i sąsiadujący atom węgla karbonylowego. Spełnia to definicję centrum stereogenicznego: cząsteczka może istnieć jako para enancjomerów R i S. Rejestrowany w PubChem zapis struktury (SMILES, InChI) nie niesie warstwy stereochemicznej, co odpowiada materiałowi bez rozstrzygniętej lub deklarowanej konfiguracji — praktyce typowej dla wczesnoetapowych wpisów katalogowych, a nie dowodowi na brak chiralności.

Dlaczego to ma znaczenie analityczne

Tak jak w przypadku wielu innych cząsteczek z centrum stereogenicznym w naszym katalogu — na przykład oferowanego osobno modafinilu, gdzie centrum leży na atomie siarki — samo oznaczenie sumaryczne metodą niechiralną nie rozstrzyga o proporcji enancjomerów. Do tego potrzebna byłaby kolumna chiralna i metoda enancjoselektywna, której dla tej konkretnej pochodnej nikt dotąd nie opublikował.

Tautomeria rdzenia 2-aminooksazolonowego

Rdzeń 2-amino-1,3-oksazol-4-onowy, wspólny dla pemoliny i jej pochodnych, może być zapisywany w dwóch tautomerycznych formach: aminowej (2-amino-oksazol-4(5H)-on, forma zarejestrowana w PubChem dla obu cząsteczek tej strony) oraz iminowej (2-imino-oksazolidyn-4-on). Dla pracy analitycznej oznacza to, że przy przeszukiwaniu literatury i baz danych warto uwzględniać obie konwencje nazewnicze rdzenia.

Nazewnictwo i synonimy

• Flumolina — nazwa handlowa używana w obrocie tym materiałem;
• 4FL-PE — skrót wskazujący pozycję podstawienia (4), atom (fluor) i rdzeń (fenylo-oksazolonowy, „PE”);
• 4′-Fluoro-PE — wariant zapisu tego samego skrótu, z primem oznaczającym pozycję na pierścieniu;
• 2-amino-5-(4-fluorofenylo)-1,3-oksazol-4-on — nazwa systematyczna IUPAC, jedyna jednoznaczna i jedyna zweryfikowana bezpośrednio w PubChem (CID 104369139).

Żadna z pierwszych trzech nazw nie jest zarejestrowana jako synonim w PubChem — funkcjonują wyłącznie w obrocie handlowym tego typu materiałów, nie w niezależnych bazach chemicznych. Przy kwerendzie bibliograficznej żadna z nich nie zwraca wyników; jedyną drogą dotarcia do kontekstu chemicznego jest wyszukiwanie pod nazwą związku macierzystego, pemolina (CAS 2152-34-3).

Zastosowanie laboratoryjne odczynnika

• materiał odniesienia do potwierdzania tożsamości metodą HPLC-UV wobec widma i czasu retencji zadeklarowanych dla tej partii;
• wzorzec różnicujący w LC-MS i GC-MS — rozróżnienie od pemoliny po różnicy masy niespełna 18 Da, bez konieczności pełnego rozdziału chromatograficznego;
• obiekt do ¹⁹F NMR — pojedynczy atom fluoru daje pojedynczy, czytelny sygnał przydatny przy kontroli tożsamości i czystości;
• materiał modelowy w badaniach zależności struktura–właściwości fizykochemiczne (SAR) w szeregu pochodnych 2-aminooksazolonowych, z pemoliną jako punktem odniesienia;
• punkt wyjścia przy opracowywaniu metod przesiewowych dla pochodnych pemoliny w laboratoriach toksykologicznych — na bazie zasad opisanych dla samej pemoliny [3][4], nie zweryfikowanych dla tej konkretnej cząsteczki.

Przechowywanie, obchodzenie się i bezpieczeństwo pracy

Przechowywać w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu suchym i chłodnym, chronionym przed światłem, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci. Pracować wyłącznie w warunkach laboratoryjnych, przy zastosowaniu środków ochrony indywidualnej: rękawic, okularów ochronnych i odzieży laboratoryjnej; materiał ważyć w warunkach ograniczających pylenie. Unikać wdychania pyłu oraz kontaktu ze skórą i oczami. Postępowanie z odpadami — zgodnie z przepisami obowiązującymi dla odpadów chemicznych w miejscu prowadzenia badań.

Uwaga dotycząca danych bezpieczeństwa. Dla tej pochodnej dane toksykologiczne są nieustalone — nie istnieje żadne opublikowane badanie toksyczności ostrej ani przewlekłej. Nawet dla związku macierzystego, pemoliny, o rozbudowanym piśmiennictwie klinicznym, udokumentowano poważne ryzyko hepatotoksyczności [6][7] — fakt, który przy braku jakichkolwiek badań dla 4FL-PE jest tym bardziej powodem do traktowania materiału z podwyższoną ostrożnością, właściwą dla substancji o całkowicie nieustalonym profilu.

Status regulacyjny

Flumolina (4FL-PE) nie jest zarejestrowana jako produkt leczniczy w żadnym znanym nam kraju, nie posiada monografii farmakopealnej i nie figuruje w żadnym odnalezionym przez nas rejestrze substancji kontrolowanych. Nie oznacza to jednak automatycznie braku ograniczeń — status prawny pochodnych chemicznych tego typu bywa przedmiotem zmian w prawie krajowym, niezależnie od tego, czy dana cząsteczka doczekała się własnej publikacji naukowej. Kupujący odpowiada za sprawdzenie stanu prawnego w kraju przeznaczenia przed zamówieniem. Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym i nie posiada dopuszczenia do jakiegokolwiek zastosowania u ludzi ani zwierząt.

Najczęstsze pytania

Czym jest Flumolina (4FL-PE) i skąd pochodzi ta nazwa?

To odczynnik chemiczny o wzorze C₉H₇FN₂O₂, będący 4-fluorową pochodną pemoliny. Skrót „4FL-PE” wskazuje pozycję podstawienia fluorem (4), sam atom fluoru (FL) i rdzeń fenylo-oksazolonowy (PE). Nazwa handlowa „Flumolina” nie jest zarejestrowana jako synonim w żadnej niezależnej bazie chemicznej.

Czym różni się Flumolina od pemoliny?

Jednym atomem fluoru w pozycji para pierścienia fenylowego. Skutek mierzalny: masa molowa wyższa o niespełna 18 Da (194,16 wobec 176,17), nieznacznie wyższa lipofilowość (XLogP 1,0 wobec 0,9) i o jeden akceptor wiązania wodorowego więcej.

Czy Flumolina to lek lub suplement?

Nie. Nie jest ani lekiem, ani suplementem diety. Nigdy nie została zarejestrowana jako produkt leczniczy w żadnym kraju. Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do badań laboratoryjnych.

Jaki jest wzór chemiczny i masa molowa Flumoliny?

C₉H₇FN₂O₂; masa molowa 194,16 g·mol⁻¹, masa monoizotopowa 194,0492 Da, InChIKey KWHHCDCDZNARQY-UHFFFAOYSA-N. Dane zweryfikowane w PubChem (CID 104369139).

Czy istnieje numer CAS dla tego związku?

Nie. Sprawdziliśmy publiczne rejestry chemiczne — związek nie posiada przypisanego numeru CAS. Nie wpisujemy więc żadnego numeru w karcie identyfikacyjnej, żeby nie zgadywać.

Dlaczego opis nie zawiera informacji o mechanizmie działania ani powinowactwie receptorowym?

Ponieważ dla tej cząsteczki nie istnieje ani jedna publikacja naukowa, która pozwalałaby cokolwiek rzetelnie orzec na ten temat. Wcześniejsze wersje opisów tego typu materiałów bywają w obiegu z liczbowymi danymi o powinowactwie receptorowym — takich danych dla tej pochodnej nie znaleziono w żadnym przeszukanym źródle, więc ich tu nie podajemy.

Czy odczynnik nadaje się do zastosowań innych niż laboratoryjne?

Nie. Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych i analitycznych, nie do spożycia przez ludzi ani zwierząt. Nie jest lekiem, suplementem diety, żywnością ani kosmetykiem i nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych ani konsumpcyjnych.

Jak przechowywać Flumolinę jako odczynnik laboratoryjny?

W oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, w miejscu suchym i chłodnym, chronionym przed światłem, oddzielnie od żywności i pasz oraz poza zasięgiem dzieci.

W czym rozpuścić Flumolinę do przygotowania roztworu podstawowego?

Konkretnych danych rozpuszczalności dla tej pochodnej nie opublikowano. Związki tej rodziny strukturalnej — w tym pemolina — mają umiarkowaną lipofilowość (XLogP rzędu 1) i niską polarną powierzchnię donorową, co typowo sprzyja rozpuszczalności w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak DMSO; przed użyciem zalecamy własną próbę rozpuszczalności.

Czy do Flumoliny dołączana jest karta charakterystyki?

Kartę charakterystyki udostępniamy na życzenie. Dane toksykologiczne dla tej pochodnej są nieustalone — brak udokumentowanego zagrożenia nie jest równoznaczny z jego brakiem.

Czy Flumolina jest legalna w Polsce?

Flumolina nie jest zarejestrowana jako produkt leczniczy i nie figuruje w żadnym odnalezionym przez nas rejestrze substancji kontrolowanych. Status prawny pochodnych tego typu bywa przedmiotem zmian w prawie krajowym — kupujący odpowiada za sprawdzenie stanu prawnego w kraju przeznaczenia przed zamówieniem.

Jak odróżnić Flumolinę od pemoliny w analizie?

Najprościej po masie: różnica niespełna 18 Da (194,16 wobec 176,17) pozwala rozróżnić obie cząsteczki w spektrometrii mas bez pełnego rozdziału chromatograficznego. Dodatkowo obecność fluoru można potwierdzić techniką ¹⁹F NMR — pojedynczy atom daje pojedynczy, czytelny sygnał.

Do czego służy ten odczynnik w laboratorium analitycznym?

Do potwierdzania tożsamości i czystości metodą HPLC-UV, jako wzorzec różnicujący w LC-MS i GC-MS względem pemoliny, obiekt do ¹⁹F NMR oraz materiał modelowy w badaniach struktura–właściwości w szeregu pochodnych 2-aminooksazolonowych.

Piśmiennictwo

Ze względu na całkowity brak publikacji naukowych dotyczących samej Flumoliny (4FL-PE) — potwierdzony przeszukaniem PubMed pod wszystkimi jej nazwami oraz brakiem synonimów i numeru CAS w PubChem — poniższa lista dotyczy wyłącznie związku macierzystego, pemoliny (CAS 2152-34-3). Pozycje [1]–[4] to prace metodyczno-analityczne, [5]–[8] dotyczą hepatotoksyczności pemoliny jako zarejestrowanego wcześniej leku, [9] to badanie przedkliniczne na zwierzętach wykorzystujące pemolinę jako narzędzie farmakologiczne. Żadna z tych prac nie dotyczy 4FL-PE ani odczynnika oferowanego na tej stronie — przywołano je jako kontekst chemiczny i historyczny cząsteczki macierzystej, nie jako informację o właściwościach oferowanego materiału.

1. Cartoni GP, Natalizia F (1976). „Determination of pemoline high-pressure liquid chromatography.” J Chromatogr 123(2):474-8. PMID 956318. doi:10.1016/s0021-9673(00)82224-4.
2. Nishihara K, Kohda Y, Saitoh Y, Nakagawa F, Honda Y (1984). „Determination of pemoline in plasma, plasma water, mixed saliva, and urine by high-performance liquid chromatography.” Ther Drug Monit 6(2):232-7. PMID 6740743. doi:10.1097/00007691-198406000-00018.
3. Valentine JL, Middleton R (2000). „GC-MS identification of sympathomimetic amine drugs in urine: rapid methodology applicable for emergency clinical toxicology.” J Anal Toxicol 24(3):211-22. PMID 10774541. doi:10.1093/jat/24.3.211.
4. Hess C, Ritke N, Sydow K, Mehling LM, Ruehs H, Madea B, Musshoff F (2014). „Determination of levamisole, aminorex, and pemoline in plasma by means of liquid chromatography-mass spectrometry and application to a pharmacokinetic study of levamisole.” Drug Test Anal 6(10):1049-54. PMID 24574157. doi:10.1002/dta.1619.
5. McCurry L, Cronquist S (1997). „Pemoline and hepatotoxicity.” Am J Psychiatry 154(5):713-4. PMID 9137138. doi:10.1176/ajp.154.5.713b.
6. Marotta PJ, Roberts EA (1998). „Pemoline hepatotoxicity in children.” J Pediatr 132(5):894-7. PMID 9602211. doi:10.1016/s0022-3476(98)70329-4.
7. Safer DJ, Zito JM, Gardner JE (2001). „Pemoline hepatotoxicity and postmarketing surveillance.” J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 40(6):622-9. PMID 11392339. doi:10.1097/00004583-200106000-00006.
8. Sedky K, Nazir R, Joshi A, Kaur G, Lippmann S (2012). „Which psychotropic medications induce hepatotoxicity?” Gen Hosp Psychiatry 34(1):53-61. PMID 22133982. doi:10.1016/j.genhosppsych.2011.10.007.
9. Muehlmann AM, Kies SD, Turner CA, Wolfman S, Lewis MH, Devine DP (2012). „Self-injurious behaviour: limbic dysregulation and stress effects in an animal model.” J Intellect Disabil Res 56(5):490-500. PMID 21988194. doi:10.1111/j.1365-2788.2011.01485.x.

Dane identyfikacyjne i deskryptory obliczeniowe za PubChem (CID 104369139 dla Flumoliny/4FL-PE, CID 4723 dla pemoliny); informacja o depozytariuszu wpisu za PubChem xrefs (Aurora Fine Chemicals LLC).

Powiązane odczynniki w naszym katalogu

• Modafinil (CAS 68693-11-8) — inna rodzina strukturalna (rdzeń sulfinylowy zamiast oksazolonowego), wspólny punkt odniesienia: centrum stereogeniczne wymagające metody chiralnej do rozdziału enancjomerów
• Flmodafinil (CAS 90280-13-0) — kontrast fluorowy: tam dwa równocenne atomy fluoru dają jeden typ sygnału w ¹⁹F NMR, tutaj pojedynczy atom fluoru daje sygnał bez tej symetrii

Oświadczenie o przeznaczeniu produktu

Oferowany materiał jest odczynnikiem chemicznym przeznaczonym wyłącznie do celów badawczych, analitycznych i laboratoryjnych — nie do spożycia przez ludzi ani zwierząt. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety, środkiem spożywczym, wyrobem medycznym ani kosmetykiem. Nie może być stosowany w celach medycznych, diagnostycznych, leczniczych, profilaktycznych ani konsumpcyjnych, podawany ludziom lub zwierzętom, nanoszony na skórę, ani dodawany do żywności, napojów i pasz. Sprzedaż wyłącznie odbiorcom prowadzącym działalność badawczą, naukową lub analityczną, dysponującym zapleczem laboratoryjnym i wiedzą pozwalającą na bezpieczne obchodzenie się z odczynnikami chemicznymi. Kupujący ponosi wyłączną odpowiedzialność za zgodne z prawem i bezpieczne wykorzystanie odczynnika oraz za przestrzeganie przepisów obowiązujących w kraju przeznaczenia.