Description
Hemantane (Hymantane) – Kompleksowy opis chemiczny i farmakologiczny [ODCZYNNIK CHEMICZNY]
Uwaga! Nonsensia Lab, specjalizuje się w syntezach chemicznych nasze produkty nie są:
- Lekami
- Suplementami
- Żywnością medyczną
Sprzedawane produkty są Odczynnikami Chemicznymi nie nadają się do spożycia i mogą stanowić śmiertelne zagrożenie w przypadku wchłonięcia. Sprzedawane odczynniki nie mogą być stosowane w badaniach na Homo Sapiens!
Hemantan Podstawowe dane chemiczne:
Nazwa systematyczna (IUPAC):
*N-(2-adamantyl)hexamethyleneimine*
Inne nazwy:
-
Hemantane
-
Hymantane
-
Gimantan
-
N-(2-Adamantyl)azepan
Numer CAS: 299424-44-5
Wzór sumaryczny: C₁₆H₂₇N
Masa molowa: 233,40 g/mol
Stopień czystości: ≥98% (HPLC)
Postać fizyczna: Biały lub prawie biały proszek krystaliczny
Rozpuszczalność:
-
Słabo rozpuszczalny w wodzie
-
Dobrze rozpuszczalny w DMSO, etanolu, chloroformie
-
Umiarkowanie rozpuszczalny w acetonie
Temperatura topnienia: ~120-125°C (z rozkładem)
Przechowywanie: W suchym, chłodnym miejscu (2-8°C), w szczelnie zamkniętym pojemniku, z dala od światła
2. Struktura chemiczna i charakterystyka
Hemantane należy do klasy pochodnych adamantanu, charakteryzujących się sztywną, trójwymiarową strukturą węglową. Jego cząsteczka składa się z dwóch głównych fragmentów:
-
Rdzenia adamantylowego (2-adamantylo) – zapewniającego wysoką lipofilowość i zdolność do przekraczania bariery krew-mózg
-
Pierścienia azepanowego (heksametylenoiminy) – nadającego właściwości aminowe i wpływającego na powinowactwo do receptorów NMDA
Metoda syntezy:
Hemantane jest otrzymywany w reakcji Leuckarta poprzez kondensację 2-adamantanonu z heksametylenoiminią w obecności kwasu mrówkowego jako katalizatora.
3. Farmakologia i mechanizmy działania
Hemantane wykazuje wielokierunkowe działanie neuroaktywne, obejmujące wpływ na:
3.1. Układ glutaminianergiczny
-
Antagonista receptorów NMDA o niskim powinowactwie (podobnie jak memantyna)
-
Zmniejsza neurotoksyczność wywołaną nadmierną stymulacją glutaminianu
-
Potencjalne działanie neuroprotekcyjne w chorobach neurodegeneracyjnych
3.2. Układ dopaminergiczny
-
Zwiększa poziom dopaminy w prążkowiu poprzez hamowanie MAO-B
-
Może łagodzić objawy hipodopaminergiczne (np. w chorobie Parkinsona)
3.3. Układ serotoninergiczny
-
Moduluje poziom serotoniny, co może tłumaczyć potencjalne działanie przeciwdepresyjne
-
W badaniach na zwierzętach obserwowano normalizację zachowania w modelach depresji
3.4. Działanie przeciwzapalne
-
Obniża poziom cytokin prozapalnych (IL-6, IL-17)
-
Może wpływać na neuroprotekcję poprzez redukcję stresu oksydacyjnego
4. Porównanie z innymi nootropikami i pochodnymi adamantanu
| Związek | Hemantane | Bromantane | Memantyna | Amantadyna |
|---|---|---|---|---|
| Mechanizm | Antagonista NMDA, inhibitor MAO-B | Zwiększa syntezę dopaminy | Antagonista NMDA | Antagonista NMDA, bloker kanałów jonowych |
| Zastosowanie | Badany w Parkinsonie, depresji | Astenia, neurastenia | Choroba Alzheimera | Parkinson, grypa |
| Biodostępność | Nieznana (brak danych u ludzi) | ~27,5% | ~100% | ~90% |
| T1/2 | Nieokreślone | ~11 godzin | ~60-80 godzin | ~10-30 godzin |
| Status prawny | Eksperymentalny | Dopuszczony w Rosji (Ladasten) | Lek na receptę (EU/USA) | Lek na receptę |
Kluczowe różnice:
-
Bromantane działa głównie poprzez zwiększenie syntezy dopaminy, podczas gdy Hemantane ma szerszy wpływ na neuroprzekaźnictwo.
-
Memantyna (stosowana w chorobie Alzheimera) jest silniejszym antagonistą NMDA, ale nie wpływa na MAO-B.
-
Amantadyna (stosowana w Parkinsonie i grypie) ma dodatkowe działanie przeciwwirusowe.
5. Potencjalne zastosowania terapeutyczne
-
Choroba Parkinsona – ze względu na wpływ na poziom dopaminy i ochronę przed neurotoksycznością glutaminianu
-
Depresja – możliwy efekt przeciwdepresyjny poprzez modulację serotoniny i MAO-B
-
Neuroprotekcja – potencjalne zastosowanie w udarach i chorobach neurodegeneracyjnych
-
Zaburzenia poznawcze – hipotetyczny wpływ na pamięć i funkcje wykonawcze
6. Bezpieczeństwo i toksyczność
-
Brak pełnych danych dotyczących ludzi (większość badań na modelach zwierzęcych)
-
W badaniach przedklinicznych nie wykazywał znacz



